W 1998 roku powstała w Legnicy pierwsza samodzielna, państwowa wyższa uczelnia. Początki Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy nie były łatwe. Uczelnia zaczynała bez własnej bazy materialnej i kadry nauczycieli akademickich. Mimo tego w ciągu kilku lat stała się największą uczelnią tego typu w Polsce. Największą, bo kształci się w niej na studiach stacjonarnych, niestacjonarnych i podyplomowych już ponad 14 tysięcy studentów, a powierzchnia sal dydaktycznych przekracza 21 tys. m2, czyli ponad dwa hektary.
W 2008 roku Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy obchodziła jubileusz 10-Lecia. W tym czasie wykonano ogromną pracę aby Uczelnia rozwinęła się z nikomu nieznanej placówki w samodzielną szkołę wyższą, oddziaływującą na miasto i region. Rozwój Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy trwa cały czas. Już niedługo rozpoczną się prace remontowe w następnych budynkach, a oferta edukacyjna powiększy się o nowe poszukiwane na rynku pracy kierunki i specjalności.

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Witelona w Legnicy jako największa Uczelnia tego typu w Polsce odniosła sukces. Odpowiednia strategia oraz właściwa realizacja przyjętych wytycznych doprowadziły do utworzenia legnickiego ośrodka akademickiego o europejskich standardach nauczania. Dotychczasowe osiągnięcia zdają się gwarantować legnickiej Uczelni pozycje lidera wśród tego typu szkół wyższych w Polsce.

Historia budynku
W 1866 roku Legnica stała się siedzibą sztabu 18 brygady piechoty, w skład której wchodził 7 pułk grenadierów. Po powrocie z wojny francuskiej wojsko w Legnicy kwaterowało w mieszkaniach obywateli miasta, co dla coraz bogatszych mieszczan było coraz bardziej kłopotliwe. Rozrzucenie pułku na terenie miasta trudno było pogodzić także z prawidłowym szkoleniem i dyscypliną żołnierzy. Dlatego wkrótce podjęto decyzję o budowie stałych koszar. Umiejscowiono je przy obecnej ul. Hutników (która do 1945 r. nosiła nazwę Grenadierenstraße). Budowę pierwszego skrzydła koszar, położonego frontem do wspomnianej ulicy, rozpoczęto w 1874 r., a zakończono 1 października 1877 r. Jako budulca, użyto cegły wyprodukowanej w leżącej w pobliżu (przy obecnej ul. J. Kilińskiego) cegielni Gottfrieda Bienwalda. Uroczystość otwarcia koszar odbyła się, z udziałem cesarza, w kasynie oficerskim. W budynku zakwaterowano żołnierzy I batalionu.
Koszarowiec dla II batalionu, leżący wzdłuż ul. Sejmowej, budowano w latach 1879-1881. Żołnierze wprowadzili się do niego 21 września 1881 r., po powrocie z manewrów. W rok później 13 września 1882 r. zakończono budowę trzeciego koszarowca. W budynku został zakwaterowany na stałe batalion fizylierów, który dotychczas stacjonował w Lwówku Śląskim.
Cache jest to mikromagnetyk. Znajduje się w nim tylko logbook, FTF, więc warto wziąć coś do pisania. Jaro07, Endriiu i Kasiabe9 ŻYCZĄ OWOCNYCH POSZUKIWAŃ ;)