Kościół św.Ignacego / St. Ignatius Church Mystery Cache

Pojezuicki kościół w Gdańsku na osiedlu Stare Szkoty
Jesuit church in Gdansk- Szotland

Kościół św. Ignacego Loyoli Zdjęcie: Arielek@GC

POLSKI

O miejscu:

Kościół św. Ignacego Loyoli w Gdańsku (za Wikipedią) to zabytkowy, pojezuicki kościół w Gdańsku na osiedlu Orunia-Św. Wojciech-Lipce w rejonie historycznym Stare Szkoty. Świątynia pełni funkcje kościoła parafialnego i kolegiaty. Znajduje się przy niej siedziba rzymskokatolickiej parafii św. Ignacego Loyoli w Gdańsku, siedziba kapituły staroszkockiej oraz rezydencja arcybiskupa metropolity gdańskiego.
Jest to czwarty kościół w historii Starych Szkotów. Poprzednie trzy zostały zniszczone podczas oblężeń Gdańska. Wszystkie zostały wzniesione przez jezuitów. Wcześniej w tym miejscu stała jedna świątynia, spalona przez gdańszczan w 1734 podczas oblężenia. Budowa kościoła została ukończona 16 listopada 1755. W 1777 wybudowano przy kościele drewnianą dzwonnicę istniejącą do dzisiaj. Kościół był położony niedaleko Kolegium Jezuickiego, w którym kształcił się Józef Wybicki, autor hymnu państwowego.
Od lat 60. XIX wieku na tyłach kościoła istnieje cmentarz św. Ignacego.
Jest to budowla w stylu późnego baroku, trzynawowa o charakterze halowym. Sklepienie beczkowe wsparte jest na filarach. W ścianie północnej znajduje się sześć okien, w południowej cztery. Długość wynosi 53 m, szerokość 24 m. Niegdyś posiadała dwie wieże. Kościół cechuje znakomita akustyka opisywana przez XIX wiecznego historyka G. Loshina.
W podziemiach znajduje się krypta z ok. dwustoma trumnami, głównie jezuitów.

Historia parafii

1585 Przybycie Jezuitów do Gdańska.
1592 Dokument erekcyjny słynnego kolegium.
1615 Budowa pierwszego kościoła poniżej Raduni.
1620 Pierwsze budynki Kolegium.
1656 Pożar kościoła – II wojna szwedzka.
1676 Budowa drugiego kościoła w obecnej lokalizacji.
1677 Jan III Sobieski odwiedza kolegium.
1687-89 Budowa nowego konwiktu.
1722-55 Obudowa kościoła i dalsze prace nad rozbudową.
1777 Powstanie „starej” dzwonnicy.
1781 Erekcja gimnazjum, w którym kształcił się Józef Wybicki (1747-1822) – twórca Hymnu Narodowego „Jeszcze Polska nie zginęła”.
1807-13 Uszkodzenie kościoła, utrata obu wieżyczek.
1826 Rozbiórka kolegium, na którego fundamentach powstała w 1827 r. obecna plebania.
1832 Ks. Jakub Brill pierwszym administratorem parafii.
1839 (1 maja) Erekcja parafii św. Ignacego.

Ciekawe miejsca w kościele:

Ołtarz główny
Drewniany ufundowany w 1756r. przez biskupa warmińskiego Adama Grabskiego. Obraz w ołtarzu przedstawia „Powołanie św. Ignacego do naśladowania Pana Jezusa i nawracania narodów”.Został namalowany przez niejakiego Schut'a w roku 1632, który utrwalił swoje nazwisko na obrazie, na kole św. Katarzyny.Nabyty dla kościoła przez ks. proboszcza Behrendt w 1908r. z kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kolonii.
Zakrystia
Zakrystia jest obecnie najstarszym budynkiem pochodzącym 1704–16r., bardzo obszerna i wyposażona w piękną boazerię i szafy z drzwiami, na których znajdują się rzeźby: Dobry Pasterz, Ostatnia Wieczerza, Ofiara Melchizedecha, Pan Jezus w Ogrójcu, umywanie nóg Apostołom oraz ofiara Izaaka. Na szafach ustawiono herby fundatorów i dobrodziejów kościoła: Donhoffów, Grabowskich oraz biskupów: Rozrażewskiego, Ostrowskiego i Czapskiego. Zakrystia jest jedną z piękniejszych w Polsce.
Ołtarze boczne
Opat pelpliński Hieronim Turno ufundował ołtarz św. Franciszka Ksawerego z kamienia ciosanego w 1756 roku. Ołtarze boczne w prezbiterium zrobiono w 1762 z marmuru zakupionego w Holandii. W 1764r. rozpoczęto budowę pozostałych ołtarzy bocznych, które miały być pokryte imitacją marmuru – stiukowe. W latach 1762–1766 brat Stanisław Sienicki SJ malował obrazy dla kościoła. W 1765r., kiedy biskup kujawski Antoni Ostrowski konserwował kościół jezuitów miał już 10 ołtarzy. Oprócz ołtarza św. Franciszka Ksawerego w kościół zdobią ołtarz Maryjny – „Kochaj Maryję Sercem Jezusa”, ołtarz Serca Pana Jezusa – „Kochaj Jezusa Sercem Maryi”, ołtarz Trójcy Świętej, ołtarz św. Alojzego Gonzagi, ołtarz św. Rodziny – dziś ołtarz Miłosierdzia Bożego, ołtarz biskupów męczenników św. Wojciecha i Stanisława, ołtarz św. Jana Nepomucena oraz św. Stanisława Kostki.

Gdyby ktoś miał ochotę to grafik mszy św. jest następujący:
w niedziele i święta: 6.30, 8.00, 9.30, 11.00, 12.15, 14.00, 18.00
w dni powszednie: 6.30, 7.00, 18.30
w święta zniesione: 6.30, 9.00, 17.00, 18.30

Skrytka:

Niewielki pojemnik z magnesem
Podane koordynaty są tylko wskazaniem miejsca startowego.

Żeby wskazać miejsce ukrycia skrytki należy obliczyć współrzędne: N 54 20.abc E 018 de.fgh
gdzie:

abc = 034 + yx + z (gdzie x,y i z należy odczytać ze skrzynki elektrycznej na fasadzie kościoła, oznaczonej napisem: "W xyz1")

de.fgh = 38087 - wiek Wybickiego jaki osiągnąłby w roku 1839, gdyby Mu się wcześniej nie zmarło

ENGLISH

About this spot:

St. Ignatius Loyola’s Church (according to B.Barski, GOT) is a post-Jesuit church in the Gdańsk district of Stare Szkoty, functioning as a parish and collegiate church.
This is the seat of the Roman-Catholic parish of St. Ignatius Loyola in Gdańsk, the seat of the Stare Szkoty chapter, and also the residence of the Metropolitan Archbishop of Gdańsk.
It is the fourth church in the history of Stare Szkoty. The previous three churches were destroyed during the siege of Gdańsk, all erected by Jesuit priests. In 1777, a wooden bell tower was built by the church, which has been ringing for the Sunday Mass to this day. The church is located nearby the Jesuit college, where Józef Wybicki, the composer of the Polish national anthem, received his education.
Inside the church, there are as many as ten side altars, and a painting of Ignatius Loyola, brought in in 1908, and also a 300-year-old grandfather clock and organ from 1876.

Józef Rufin Wybicki (29 September 1747 – 19 March 1822) was a Polish jurist, poet, political and military activist. He is best remembered as the author of Mazurek Dąbrowskiego (Dąbrowski's Mazurka), which in 1927 was adopted as the Polish national anthem.

The cache:

small magnetic cache