Zameczek w Leszczynach
Klasycystyczny pałac zwany także popularnie „zameczkiem”, nawiązujący stylem do włoskich willi renesansowych został wzniesiony pod koniec XIX w. dla ostatniego właściciela Leszczyn – Konrada von Bartelta. Wokół niego założono stawy i duży park, który w zubożałej postaci zachował się do dziś. Pomimo upływu 130 lat od czasu jego powstania, nadal można sobie z łatwością wyobrazić, jak pięknie musiał się prezentować w czasach swojej świetności. Z pewnością z tego też powodu umieszczony został na początku XX w. w albumie Roberta Webera, prezentującym najpiękniejsze budowle z tamtych czasów.
Obiekt został wzniesiony jako siedziba Konrada von Bartelta, prawdopodobnie w miejscu istniejącego tutaj wcześniej drewnianego dworu. Murowana z cegły budowla zbudowana została na planie prostokąta wg wzorców włoskich willi renesansowych. Obiekt jest charakterystyczny dla popularnego w XIX w. neoklasycyzmu, bazującego na doświadczeniach włoskiego odrodzenia. Pałac posiada graniastą, czworoboczną wieżę narożną przy wejściu głównym, która przewyższa jego korpus o jedną kondygnację, ukształtowaną jako otwierający się na zewnątrz dużymi okrągło łukowymi oknami zabudowany taras widokowy typu belwederskiego. Boczną elewację zameczku urozmaicono prostokątnym ryzalitem. Charakterystyczny jest również boniowaty cokół oddzielony gzymsem od pierwszego piętra zwieńczonego płaskim dachem, pod którego okapem umieszczono dekoracyjne belkowania. Nad wejściem widoczny jest kartusz herbowy von Barteltów.
Pałac położony jest na terenie dzisiaj już zdewastowanego parku. W jego pobliżu znajdują się również pozostałości po stawach, a także niszczejący stary murowany spichlerz.
W pałacu mieści się obecnie filia Biblioteki Miejskiej oraz Stowarzyszenie Artystyczno-Muzyczne.
Źródło: http://www.peuk.fiiz.pl/pl/poi/3301355