Cache gemaal W. de Boer.
Dit gemaal met bijhorende sluis is gelegen in de polders Wormer, Jisp en Nek. Rond de 13e eeuw is men hier begonnen met het waterrijke gebied in te dijken. Burgers waarvan het land keer op keer onder water liep kon men geen belasting van innen, zodoende werden er rond het jaar 1288 afspraken gemaakt. Er werden mensen geronseld om dijken aan te leggen. Door professorische sluisjes te bouwen kon men tussen de dijken het water reguleren. Rond het jaar 1600 is men hier begonnen met het droog malen van de Bannen. In 1612 was de Beemster droog gemalen en rond 1623 besloten de regenten om de Wijde Wormer droog te maken.
Jispersluis.
Al deze inpolderingen en bedijkingen hadden grote gevolgen voor de bereikbaarheid van de dorpen Wormer en Jisp. Er zijn kaarten bekend waarop minimaal 14 sluizen zijn ingetekend. De meeste van deze sluizen waren spui of keersluizen. Uiteindelijk zijn er 6 schutsluizen geweest die het gebied toegankelijker moesten maken. Van deze 6 schutsluizen zijn er nog drie in bedrijf; de Jispersluis, de Poelsluis, en de Boerensluis. De Jispersluis is één van de weinige poldersluizen met een sluiswachter in vaste dienst bij het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier. De sluis ligt nu in de Kanaaldijk langs de Beemsterringvaart. In 1902 is de houten schutsluis gesloopt en in steen opnieuw gebouwd. Van oorsprong had de Jispersluis een draaibrug deze is met de tijd vervangen voor een ophaalbrug.
Neckermolen.
Omstreeks 1630 werd er tussen de burgemeesters van Purmerend, Wormer en Jisp een overeenkomst gesloten. Het bouwen van drie watermolens te weten de De Poelmolen, De Neckermolen en de Jispermolen. De molens moesten de toenmalige Schaalsmeer droogmalen. De Neckermolen bemaalt samen met het W. de Boer gemaal nog steeds het uitgestrekte veengebied in de polders Wormer, Jisp en Nek.
Dijkgraaf W. de Boer.
Het gemaal naast de Jispersluis is vernoemd naar de eerste dijkgraaf van het voormalige waterschap de Waterlanden. Een dijkgraaf is min of meer te vergelijken met een burgemeester, eigenlijk de voorzitter van een waterschap. Een dijkgraaf werd voor een periode van 6 jaar benoemd. In het verleden werd bij voorkeur een dijkgraaf benoemd die zelf aanzienlijke bezittingen had in het te beschermen watergebied, de gedachte hierachter was dat de dijkgraaf dan voldoende motivatie had om zijn functie zo goed als mogelijk uit te oefenen. Hoewel de titel “dijkgraaf” geen adellijke titel is, kwamen in de praktijk dijkgraven door dit beleid vaak uit adellijke families. Het gemaal is in 1990 in werking getreden en is een vijzelgemaal, dit betekend dat het water door middel van een Vijzel opgevoerd wordt. Capaciteit van het gemaal is 240 kuub per minuut ofwel 240 duizend liter water per minuut.
J. den Hollander.
Het gemaal is ontworpen door de architect J. den Hollander. Architectonisch is het gemaal gebouw bijzonder door de geometrische vormen. U kunt een kubus, een cilinder en een piramide vorm terug vinden. De horizontale zwart-wit kleuren tegels verwijzen naar de peilschalen die bij sluizen en gemalen de hoogte van het water aangeven. Het piramide dak kan met een kraan gelicht worden om de vijzel of elektra motoren buiten het gemaal gebouw te krijgen. Het piramide vormige dak verwijst naar de vele “kaakbergen” (hooibergen) achter de boerderijen in de omgeving. De cilinder vorm is gebouwd van glazen bouwstenen. De twee stalen liggers die uit het vierkante gemaal gebouw steken zijn gebouwd voor het hijsen van de pompen in het gemaal gebouw.
Veel plezier met deze cache.
De cachebehuizing heb ik vernieuwd, de vorige was stukgegaan waarschijnlijk door dat de kunstofbak diverse keren is gevallen.