Pomniki poległych w I wojnie światowej upamiętniają zwykłych żołnierzy, mieszkańców miejscowości, w której się znajdują, poległych i zaginionych w zawierusze wojennej lat 1914 – 1918. W szeregi armii niemieckiej wcielono 11 mln ludzi, około 2 mln poległo na frontach Europy a około 1 mln zaginęło lub trafiło do niewoli. Praktycznie, w każdej miejscowości był ktoś, kto nie wrócił z wojny do domu. Kilka lat po zakończeniu konfliktu zaczęto upamiętniać poległych współmieszkańców fundując pomniki, obeliski, głazy i tablice pamiątkowe. Lokalizowano je przy kościołach, na cmentarzach lub w reprezentacyjnych punktach miejscowości. Wspólną cechą wszystkich pomników jest lista poległych, zawierajaca imiona, nazwiska, wiek lub datę śmierci, czasem miejsce śmierci lub stopień wojskowy. Niektóre pomniki zostały wzbogacone o ozdobne detale architektoniczne w postaci rzeźb lub płaskorzeźb. Najczęściej spotykane są: krzyż żelazny, hełm, wieniec laurowy, liście dębu, miecz i bagnet. Bardziej wyszukane ozdobniki to lew, orzeł, anioł czy wierzba płacząca. Miejsce pamięci wyróżniano przez otoczenie niskim płotkiem lub specjalną roślinnością.
Pomniki poległych w I wojnie światowej liczą obecnie około 80 – 90 lat. Wiele z nich usunięto, zniszczono lub po skuciu niemieckich napisów zamieniono na pomniki w innej intencji. Nieliczne odnowiono, a kilka z nich ma swoje skrytki np. w Pobiednej (GC25GFC) i Wilczycach (GC438GN).
W Proszówce, przy głównej drodze do Gryfowa Śląskiego, w miejscu, gdzie odchodzi polna droga prowadząca do dawnego cmentarza znajdują się resztki pomnika mieszkańców Gräflich Neundorf poległych w I wojnie światowej. Jest to niewielki prosty pomnik składający się z granitowych bloczków. Na jednym z nich został wyryty krzyż żelazny z pruską koroną królewską, datą „1914” i literą „W” oraz pęk liści dębu. Brakuje tablicy z nazwiskami poległych.
