Park powstał w południowej części miasta, w pierwszej połowie XIX wieku służąc mieszkańcom jako miejsce spacerów i odpoczynku na łonie natury. Niedawno został przebudowany na ścieżkę przydrodniczą, zaintstalowano ławki i opisy roślin znajdujących w parku.
Mady rzeczne, które są podłożem oławskiego parku stanowią bardzo dobre warunki glebowe dla rozwoju różnych roślin. Na obszarze tym występuje duża liczba ciekawych gatunków drzew. W południowo-wschodniej części parku obserwuje się młody drzewostan liściasty z domieszką świerków. Dosyć zwarte skupiska stanowią olchy, brzozy, graby, dęby, robinie akacjowe i jesiony wyniosłe. Aleje parku otoczone są dębami szypułkowymi, lipami drobnolistnymi i sporadycznie dębami czerwonymi.
Do ciekawszych okazów starodrzewia zalicza się dęby szypułkowe, lipy drobnolistne, jesiony wyniosłe, graby pospolite, olsze czarne, kasztanowce białe oraz klony pospolite i srebrzyste. Na terenie polany znajduje się również daglezja. Podszycie stanowią bez czarny, lilak pospolity, młode dęby, osiki, graby, jesiony i klony. Rośliny chronione, jakie możemy spotkać w parku to kalina koralowa i bluszcz pospolity.