Bismarckturm Traditional Cache

Studenten hatten einst die Idee, über ganz Deutschland sollten Feuer zu Ehren des großen 
Otto von Bismarck an dessen Geburtstag auf eigens dazu errichteten Türmen brennen.
In einem Architektenwettbewerb setzten sich schließlich 10 Mustermodelle durch.

1899 brachten Studenten die Idee nach Frankfurt. Man entschied sich für das Modelle "Götterdämmerung". 
Die Stadt stellte für jährlich 1 Mark das Gelände an der Grundschäferei zur Verfügung 
und erlaubte im Booßener Wald nach Granitsteinen zu graben. 
Das Geld für den Bau wurde auf einem Stundentenkommers (böse gesagt: Saufabend) gesammelt. 
Zu Bismarcks Geburtstag am 1.4.1901 wurde der 15m hohe Turm eingeweiht. 
In seiner Feuerschale loderten 1/2 Fass Teer und 7 Festmeter Holz. 
Im Februar 1945 wurde der Turm gesprengt. 
Imposante Reste sind aber noch immer zu finden.

Mehr dazu unter: www.bismarcktuerme.de

Man fahre bis zu den noch immer vorhandenen Gebäuden der ehemaligen "Grundschäferei" und suche sich von dort seinen Weg. 
Die Bewohner zeigen einem auch den richtigen Weg durch eine dichte Eichenallee.


Pewnego razu studenci wpadli na pomysł, by na cześć 
wielkiego Otto von Bismarcka, w dniu jego urodzin, w całych Niemczech 
zapłonęły ognie w specjalnie do tego przeznaczonych wieżach.
 W zorganizowanym konkursie architektonicznym wyróżniono 10 modeli.
 W roku 1889 studenci przenieśli ten pomysł do Frankfurtu. 
Zdecydowano się na wzór "Zmierzch bogów". Miasto, za roczną opłatą w 
wysokości 1 Marki, udostępniło teren pasterzom i pozwoliło na wydobywanie 
granitu w lesie Booßener Wald.
 Pieniądze na budowę zostały zebrane na komersie studenckim 
(lub też nazywając rzecz po imieniu: podczas wieczornej libacji).
 W dniu urodzin Bismarcka 1.4.1901r. 15-metrowa wieża została 
uroczyście otwarta.W specjalnej misie paliło sie pół beczki smoły i 
7 metrów sześciennych drewna.
 W lutym 1945r. wieża została wysadzona przez Wehrmacht, 
jednak obecnie nadal można odnaleźć imponujące resztki tej budowli.
 Więcej na: www.bismarcktuerme.de
 Udaj się do wciąż istniejących budynków dawnego pasterstwa i poszukaj 
stamtąd drogi. Mieszkańcy wskazują również właściwą drogę przez gęstą 
aleję dębową.