Scouting Manitoba is een scoutinggroep uit Leusden.
Het is gelegen aan de rand van een gebied dat De Treek heet. Het bosgebied is vrij toegankelijk en de groep kan daar naar hartenlust haar activiteiten houden.
Anno 2014 heeft de groep acht speltakken. Het aantal jeugdleden bedraagt eind 2013 227 leden met ongeveer een gelijke verhouding meisjes/jongens. Daarnaast zijn er 51 leden betrokken bij bestuur en leiding. Opkomsten zijn elke zaterdag.
De geschiedenis gaat terug tot 1945. Na enkele omzwervingen binnen Amersfoort kwam de groep in 1955 terecht aan de Dodeweg, de huidige locatie. Door de aanleg van de A 28 in 1959 en de forse verbreding van deze weg in 1983 moest de groep uiteindelijk een nieuw gebouw betrekken dat wat naar achteren lag. De laatste jaren is dat gebouw uitgebreid met een aantal lokalen en is het groot genoeg voor alle leden. De heropening vond in 2011 plaats. Met de nieuwbouw in 1983 had de groep voldoende ruimte om met meisjesspeltakken te beginnen. Omdat de leiding alleen ervaring had met het jongensthema (de jungle) kreeg de groep in plaats van kabouters meisjeswelpen. In 1985 volgende de speltak gidsen, en niet veel later kwamen er bevers en sherpa’s. Later gingen de sherpa’s samen met de rowans en vormen samen de sherrows, inmiddels een kweekvijver voor de leiding.
Veel groepen hebben een naam, die betekenis heeft. De historie begint op 22 september 1945. Een beschrijving van de eerste jaren is enige jaren geleden door Alex Koekkoek uit Apeldoorn op papier gezet; hij was een van de eerste verkenners. Uit zijn verhaal halen we het volgende:
"Het was de zomer van 1945. De in de oorlog verboden padvinderij kwam weer heel snel tot leven. Dat had een aantrekkingskracht voor vele jongens. De bestaande groepen konden deze aanwas natuurlijk niet verwerken. In de maand september kreeg een aantal van de nieuwe aanmelders bericht om zich op een zaterdagmiddag te melden in de manege bij Oud Leusden, om deel uit te gaan maken van een nieuw op te richten padvindersgroep. In deze manege, een enorm gebouw met een dikke laag mul zand op de bodem en zonder enig meubilair, werden de nieuwelingen ingewijd in de regels van "het spel van verkennen". Het onderkomen had gelukkig wel vier hoeken, die ruimte vormde voor vier patrouilles: vossen, wolven, fazanten en kemphanen. Naast hopman Van Noort was de wekelijkse leiding in handen van vaandrig Cees Plooy, bijgestaan door een superpatrouilleleider Wim Hendriks. Van echte uniformen was natuurlijk nog geen sprake; een korte broek, samen met een door je moeder op maat gemaakt Canadees militair overhemd vormden de basisuitrusting, met enig geluk aangevuld met een baret. Het uniform werd gecompleteerd met een padvindersdas. Uiteindelijk werd gekozen voor grijs en blauw. In diezelfde eerste weken werd ook de naam voor de nieuwe verkennerstroep gekozen. Omdat de meeste leden afkomstig waren uit het Leusderkwartier werd de naam Leukwa geopperd, dit in navolging van de bestaande Soekwa-groep die uit het Soesterkwartier stamde. Maar meer enthousiasme was er voor de naam Manitoba; een aantal Canadese militairen liep rond in Amersfoort met op de arm het embleem van de Manitoba dragoons. Zonder direct de link te leggen met een Canadese provincie, zagen de meeste jongens hier wel een verband met de "grote Manitou" die we kenden uit de Karl May-boeken. Het werd dus Manitoba, hetgeen aardig paste bij andere groepsnamen als Impeesa, Cay Noya en Hiawatha. In december 1945 werden de eerste leden als verkenner geïnstalleerd. Een welpenhorde kwam pas in het voorjaar van 1946. Het contact tussen horde en verkennerstroep was echter minimaal, ook al door het ontbreken van een gezamenlijk onderkomen.
Binnen Amersfoort zwierven de verkenners en de welpen tot 1949 toen men een houten onderkomen aan de Nassaulaan in Amersfoort kreeg. In 1955 moest men daar verdwijnen en dankzij het feit dat de gemeente Amersfoort gronden had en nog heeft aan de Dodeweg kon de groep op de huidige locatie terecht."