Aan het einde van onze straat ligt een parkje: klein en rustig. Het parkje ligt bovenop de resten van Forum Hadriani, de meest noordelijke Romeinse stad op het Europese vaste land. Dat is leuk om te weten, maar het parkje is er vooral voor de kinderen uit de buurt. Onze kinderen spelen er in de lente verstoppertje tussen het opkomende groen en skaten op de paadjes. In de zomer leerde we ze fietsen rondom het grasveldje, picknicken we langs de Vliet en kijken we naar de boten die langsvaren. In de herfst zoeken we kastanjes, eikeltjes, en verbazen we ons over de prachtige paddenstoelen en zwammen. En in de winter als het ijs ligt schaatsen we op de vijver, en als het sneeuwt sleeën we van het heuveltje. Een klein stukje groen in de volle en drukke randstad waar onze kinderen heerlijk kunnen spelen en kunnen genieten van de seizoenen.
In dit kleine parkje waar we zoveel tijd doorbrengen lag onze eerste cache (een middelgroot rond potje, met ruimte voor een klein ruilobject) verstopt, in het ‘verstopbosje’. Maar helaas verdween deze 2x en daarom hebben we hem verplaatst naar de rand van het park, in de hoop dat hij daar langer blijft liggen.Als je de moeite neemt om het hele parkje door te lopen, kom je de zuilen over Forum Hadriani tegen waarop de geschiedenis van wat er onder dit parkje ligt te lezen is. Maar kijk vooral ook met kinderogen naar dit stukje groen, en hoor de lach van de kinderen die spelen in dit kleine parkje aan het einde van onze straat!