Wzgórze to prawdopodobnie w najdawniejszych czasach było miejscem kultu pogańskiego. Już w XIII wieku istniał tu drewniany kościół. Pierwsze wzmianki o parafii pochodzą z lat 1325-1327.
W 1549 roku parafia stała się własnością Lubomirskich. Sebastian Lubomirski pochodzącymi z kopalni soli pieniędzmi zasilił budowę kościoła, która trwała cztery lata (1586-1590). Pierwszym proboszczem Parafii Łazany został Jakub Lubomirski, stryj Sebastiana. Wyraźnym śladem bytności tego rodu jest herb Szreniawa znajdujący się nad głównym wejściem do kościoła.
Kościół jest budowlaną ceglano-kamienną, z prezbiterium zwróconym na wschód. W ciągu wieków, mimo kilku restauracji, budowla nie uległa istotnej zmianie. Po raz pierwszy odnowiono kościół w latach 60-tych XVII wieku, po zniszczeniach spowodowanych przez „potop szwedzki”. Wspomina o tym wizytacja biskupia z 1665 roku. Ówczesny właściciel Łazan - Stanisław Samuel Kalinowski, ufundował obraz św. Stanisława i dwa bliźniacze ołtarze boczne. W II połowie XIX wieku pokryto kościół dachówką. W 1867 zakupiono nowe organy. Kościół został też otynkowany. W 1892 roku właściciele majątku Łazany - Julian Dunin-Brzeziński i Anastazja Morawska, ufundowali nowy „ Wielki Ołtarz”. Krakowski architekt Tadeusz Stryjański zaproponował tryptyk gotycki, a ołtarz w tym stylu wykonał krakowski rzeźbiarz Wakulski. W rok później ołtarz konsekrowano. Ambona w stylu romańsko-gotyckim pochodzi z roku 1898. W latach 70-tych XX wieku kościół pokryto blachą miedzianą. W latach 1990-1995 zostało odnowione wnętrze kościoła i 4 ołtarze.
Ciekawostką jest znajdujący się w zakrystii, schowek na monstrancję wydrążony w pniu rosnącego tu niegdyś wiekowego dębu, obmurowanego w trakcie budowy kościoła w 1586 roku. Warto także zwrócić uwagę na figurę Chrystusa ukrzyżowanego, która znajduje się za szybami na zewnątrz kościoła.
Niedaleko murów stoi ciekawy krzyż kamienny na kolumnie - pamiątka misji świętych.
Źródła i więcej:
http://www.parafialazany.pl/index.php