Hier staat een gedicht van dichter Rilke.
Achter mijn huis in het stille dorp ligt een heuvel die ik graag opwandel.
Van op de hoogte zie ik mijn kleine dorp tegen de bpsrand aanleunen.
Ik weet niet waarom dit landschap zulke indruk op mij maakt.
Maar ik blijf er altijd staan en citeer voor mezelf het slot van de 8e elegie uit de Duineser Elegien van Rilke.
Zoals hij op de laatste heuvel, die hem gans zijn dal nog eenmaal toont, zich omkeert, stilstaat, wijlt-
zo leven wij en nemen altijd afscheid.
U. Libbrecht, Comparatieve Filosofie IIIB VAN GORCUM, 2005, p. 932.
Dit is een plaats om even stil bij te staan en na te denken over het leven.
Zo kunnen wij de omtrek goed in ons geheugen prenten.
Veel zoekgenot.
Gelieve de cache terug te plaatsen zoals u deze gevonden hebt.
Gelieve aub de cache terug te plaatsen zoals u die gevonden heeft !!!
Logrolletje terug in het plastieken zakje steken !!!