Het verdwenen dorp Traditional Cache

Oterdum was een dorp in de gemeente Delfzijl in de Nederlandse provincie Groningen. Het lag tussen Delfzijl en Termunten in de historische Oosterhoek. Het is in de jaren zeventig van de twintigste eeuw volledig afgebroken om plaats te maken voor een verbreding van de zeedijk van de Eemsmonding, die op Deltahoogte moest worden gebracht. Ook zou het industriegebied Oosterhorn doorlopen tot hier, maar het terrein ligt nog braak.

Geschiedenis

In de late middeleeuwen was Oterdum een plaats van enig belang. De stad Groningen, die de jurisdictie over het Oldambt voerde, stelde in 1450 een drost aan die zijn intrek nam in het Huis te Oterdum. Oterdum was, waarschijnlijk wegens de ligging aan de Eems, aan het einde van de vijftiende eeuw het strijdtoneel van de strijd van de Oost-Friese graaf Edzard I tegen de Saksen. Ondanks de aanleg van een schans delfde de Oost-Fries in 1514 uiteindelijk het onderspit. Dat betekende tevens het einde van zijn aspiraties in de Ommelanden.

Ook in de Tachtigjarige Oorlog werd er bij de schans gevochten. Spaanse troepen slaagden er echter niet in de schans in te nemen. Aan het einde van de Franse tijd was Oterdum van militair belang omdat er een batterij gevestigd was voor het beleg van Delfzijl (1813-1814).

Voordat het lot van Oterdum werd bezegeld, was het een levendig dorp. De ligging, vlak bij Delfzijl en aan de zeedijk van de Eemsmonding, maakte dat er veel scheepslui woonden. Daarnaast was het een agrarisch dorp. Toen de dijk verhoogd werd om deze op Deltahoogte te brengen, moest het uit 1877 daterende kerkje verdwijnen. Het Nederlands Openluchtmuseum te Arnhem toonde belangstelling, maar de kerk werd toch gesloopt. De grafstenen op het kerkhof werden zorgvuldig verwijderd en naderhand op de nieuwe dijk teruggeplaatst. Niet veel later moest het hele dorp er aan geloven om plaats te maken voor een industriële toekomst die pas tientallen jaren later werd gerealiseerd. Ook de boerderijen in het buitengebied, Oterdumerwarven, werden afgebroken.

Op de plek waar het dorp lag werd in 1976 een bronzen monument geplaatst, dat werd vervaardigd door de Groninger kunstenaar Thees Rijkhold Meesters. Dit beeld werd in de nacht van 7 op 8 februari 2011 gestolen door bronsdieven. Op 31 mei 2013 werd een replica van plastic op de sokkel geplaatst.

De cache zelf is een plastic doosje met een logrol en wat ruimte voor coins en TB's. Het spreekt natuurlijk voor zichzelf dat de graven met rust moeten worden gelaten.

Er is een kleine parkeerplaats langs de weg met ruimte voor 4-5 auto's. Druk is het hier meestal nooit, op een mooie zomerdag kan er wel veel langskomend verkeer zijn onderweg naar Termunten. Ook fietsers komen er regelmatig langs dus log ongezien.