Oorspronkelijk was Eckart een eiland, dat begrensd werd door de Dommel en een voormalige bedding van deze rivier, de Dode Gracht geheten, vroeger Den Doyen Graeff genaamd. In dit eiland zijn de volgende toponiemen aan te treffen:
- Hetsrode
- Luttelaer
- Eyckart
Eckart is al lange tijd bewoond. De oudste vondsten stammen uit de Federmessercultuur. Verder werden enkele vuurstenen voorwerpen uit het mesolithicum en het neolithicum aangetroffen. Ook werden enkele scherven van urnen uit de urnenveldencultuur gevonden. Uit de ijzertijd en vooral uit de Romeinse tijd zijn tal van vondsten bekend en ook resten van nederzettingen werden aangetroffen. In de Merovingische en Karolingische tijd waren de meeste boeren onvrij.
Nadat de gerooide plekken in het bos weer dichtgegroeid waren, begonnen de ontginningen omstreeks het jaar 1000 weer met Hetsrode, waar een onvrije boer werkzaam was. Hetsrode werd in 1304 voor het eerst vermeld.
De heerlijkheden wisselden vanaf 1300 regelmatig van eigenaar, adel die trouwde, kinderloosheid , oorlogen en buitenverblijven etc. Pas 1695 werd een stenen kasteel gebouwd. In 1896 kwam het kasteel leeg te staan, omdat de erfgenamen liever in België woonden. In 1899 werd het gekocht door een familielid, namelijk Theodorus Gijsbertus Maria Smits van Oyen (1860-1919), die niet van adel was. Hij was een kleinzoon van Josephus Smits van Oyen die op Soeterbeek woonde, en zoon van Johannes Theodorus Smits van Oyen. Hij was getrouwd met Josephine Regout uit Maastricht. Zij lieten het kasteel opknappen en kregen drie kinderen.
Het geslacht Smits was niet van adel maar wilde wel graag in de adel verheven worden. Men had hiervoor een kasteel nodig wat een adelijke uitstraling zou hebben. Diverse leden van het fabrikantengeslacht Smits, waaronder Theodoor, deden grote moeite om tot de adelstand te worden verheven. Daartoe diende ook de verbouwing van Eckart, dat een paleisachtig aanzien moest krijgen. Deze verbouwing werd uitgevoerd door Eduard Cuypers en in 1907 opgeleverd. Tot de verbouwing behoorde ook het aanbrengen van stenen sfinxen op de trap, het inrichten van een Franse tuin, en het oprichten van een stalhuis met auto-remise voor de reisautomobiel. De chauffeurswoning bestaat nog steeds, ze ligt aan de Nuenenseweg tegenover het landgoed en draagt de kleuren rood-geel die bij het geslacht Smits van Eckart hoorden. In 1909 toen Jean-Marie stierf, wist Theodoor inderdaad tot de adelstand te worden toegelaten. Zijn vader liet hem het landgoed Oyen na, waardoor hij zich met de naam Smits van Oyen kon sieren. In 1912 werd een prestigieuze oprijlaan naar het landhuis aangelegd, geflankeerd door twee stenen leeuwen, die elk een nieuwbakken familiewapen torsten.
De familie Smits van Oyen ging op Soeterbeek wonen dat voor dat doel verbouwd werd. De Broeders van de Heilige Norbertus van Elshout kochten het landgoed Eckart ten behoeve van de opvang van verstandelijk gehandicapten. Daartoe moesten ingrijpende verbouwingen worden verricht. In 1938 kwamen de eerste bewoners vanuit Elshout over. Uiteindelijk stonden er zestig bedden op de zolder van het landhuis, waar brandgevaar en storende geluiden volop aanwezig waren.
Toen kwam echter de Bezetting, waarop men reageerde door weer een landbouwbedrijf te beginnen. Dit diende tevens als onderkomen voor talrijke onderduikers. Men moest zorgen dat de broeders niet in Duitsland te werk werden gesteld, en ook de verstandelijk gehandicapten liepen uiteindelijk groot gevaar door de nazi-ideologie. Doch op 18 september 1944 werd Eindhoven, en ook Eckart, bevrijd.
In 1949 brak brand uit in de kasteelhoeve, want ratten hadden kortsluiting veroorzaakt. In hetzelfde jaar zocht de congregatie aansluiting bij de Broeders van Liefde. Het beleid werd daarmee strenger, de bewoners werden meer geacht om werkzaamheden te verrichten, en bedrijven als Philips leverden opdrachten. De boerderij werd ingericht als paviljoen, en ook de kapel kwam erin. In 1958 werden nog twee nieuwe paviljoens gebouwd. In elk paviljoen kwamen 80 bewoners, die oorspronkelijk in het kasteel verbleven. In 1960 werd een nieuwe keuken gebouwd en in 1962 het hoofdgebouw. Men wilde doorgroeien naar een capaciteit van 1000 bewoners. Ondertussen werd het platteland van Eckart opgeslokt door de nieuwbouwwijk Oude Gracht.
In 1980 werden de paviljoens omgebouwd tot wooneenheden, ieder voor vier bewoners. Ook in 1980 namen de broeders afscheid en werd het instituut voortgezet onder de naam Eckartdal. Deze instelling fuseerde in 2000 met enkele andere zorginstellingen (de stichting Dommelstroom) tot de stichting Meare.
Vanaf 1 januari 2008 is Meare, via een fusie met zorginstelling De Plaatse, opgegaan in Lunet Zorg, dat 2000 werknemers heeft en 2100 mensen verzorgt.
Q1 N 51° 27.870 E 005° 30.548 Betonnen paaltje nummer HN A=N
Q2 N 51° 27.957 E 005° 30.445 Uit hoeveel blokken bestaat een pilaar van de poort ? = B
Q3 N 51° 27.904 E 005° 30.280 Hetse hoeve muurankers jaartal getallen optellen tot 1 digit = C
D = B - A - C
E = A - C
F = B - 1
G = F - C
Cache = N 51°28.DDF' E 005°30.GAE'