
Budowa połączenia z Malczyc do Wołowa sięga początku XX wieku i miało to być uzupełnienie prywatnych kolejek cukrowniczych Jawor - Malczyce i Strzegom - Malczyce. Koncepcja zachodniej linii obwodowej dla Wrocławia uzyskała ok. 1912 roku akceptację parlamentu pruskiego, stąd budowę linii sfinansowano ze środków państwowych. Budowę rozpoczęto na przełomie 1913/1914 od najbardziej skomplikowanej budowli inżynieryjnej - trójprzęsłowego 182 metrowego mostu przez Odrę w Lubiążu. Wybuch wojny spowolnił budowę linii, stąd odcinek 11,8 km Wołów - Rataje oddano do użytku 1 maja 1916 roku, a 3,0 km odcinek Rataje - Lubiąż 15 grudnia tegoż roku. Kwestie militarne i kryzys powojenny nie pozwoliły na ukończenie linii, stąd brakujący 8,8 km odcinek Lubiąż - Malczyce oddano do użytku dopiero 1 maja 1923 roku i to nawet za cenę nieukończenia wszystkich prac budowlanych (stacji w Kawicach). Przed wojną kursowały 3-4 pary pociągów lokalnych na dobę. 24 km trasę pociąg pokonywał w 50 minut. W 1945 roku most w Lubiążu został zniszczony, co przypieczętowało przerwanie linii, trwałe wyłączenie i częściową rozbiórkę torów na potrzebę odbudowy ważnej dla zaopatrzenia frontu linii Rawicz-Ścinawa-Legnica. Odbudowę odcinka Wołów-Lubiąż ukończono w 1950 r., ale już w 1961 r. zawieszono przewozy. Zgodę na likwidację nieodbudowanego odcinka z Lubiąża do Malczyc wydano w 1963 r. Ostatnie przejazdy towarowe na północnym odcinku i miały miejsce w 1968 r. Linię formalnie likwidowano od grudnia 1970 r. - do rozbiórki przygotowywały się dwie spółdzielnie ale żadna z nich robót nie dokończyła, a porzucone tory zostały rozkradzione. W roku 1971 w instrukcji kolejowej D29 linia miała nr 311, który to numer w późniejszych latach został przypisany linii z Jeleniej Góry (Dębowa Góra) - Nowy Świat. (arkadoo, moose w oparciu o artykuł M. Jerczyńskiego i S. Fedorowicza w Świat Kolei 7/2002 s. 24-25)
Přeložil danielos99.

Stavba tratě z Malczyc do Wołowa sahá na začátek 20. století a mělo to být doplnění soukromých cukrovarových tratí Jawor - Malczyce a Strzegom - Malczyce. Koncepce západní obvodní tratě pro Wrocław byla kolem roku 1912 schválena pruským parlamentem a stavba byla spolufinancována státem. Stavba začala na přelomu let 1913/1914 od nejsložitější inženýrské stavby - 182 m dlouhého mostu přes Odru v Lubiążu. Začátek války zpomalil stavbu a proto byla 11,8 km dlouhá část Wołów - Rataje zprovozněna 1 května 1916 a 3,0 km dlouhá část Rataje - Lubiąż 15 prosince téhož roku. Poválečná krize zabránila v další stavbě a proto byla chybějící část tratě 8,8 km dlouhá mezi městy Lubiąż - Malczyce zprovozněna teprve 1 května 1923 a kvůli tomu ani nebyla dostavěna stanice v Katowicach. Před válkou zde jezdily 3-4 páry regionálních vlaků a 24 km dlouhá trasa jim trvala 50 min. V roce 1945 byl most v Lubiążu zničen a část tratě byla rozebrána z důvodu opravy pro zásobování fronty velice důležité tratě Rawicz-Ścinawa-Legnica. Opětovná oprava tratě byla dokončena v roce 1950, ale již v roce 1961 byl osobní provoz na této trati ukončen. Povolení k rozebrání tratě bylo vydáno v roce 1963. Poslední nákladní vlaky na severní části tratě jely v roce 1968. Trať byla definitivně rozebrána v roce 1970, práce prováděly dvě firmy, ale žádná z nich práci nedokončila, zbytek tratě byl rozkraden. V roce 1971 bylo trati přiděleno číslo 311, toto číslo později dostala trať Jelenia Góra (Dębowa Góra) - Nowy Świat. (informace čerpány z článku M. Jerczyńskiego a S. Fedorowicza z Świat Kolei 7/2002 s. 24-25)