Korty tenisowe w parku im. Jana III Sobieskiego powstały już za czasów niemieckich. Obecnie ich nawierzchnia jest ziemna (ceglana) i należą do klubu tenisowego ATRI.
Kort tenisowy - Długość kortu wynosi 23,77 metra (78 stóp), a szerokość 8,23 m (27 stóp) w grze pojedynczej i 10,97 m dla meczów deblowych. Poza polem gry wymagana jest również dodatkowa przestrzeń dookoła kortu, aby zawodnicy mogli gonić piłki lecące na zewnątrz. Pośrodku kortu, równolegle do linii końcowych, znajduje się siatka dzieląca go na dwie równe części. Wysokość siatki jest najwyższa przy słupkach, do których jest przymocowana i wynosi 1,07 m (3,5 stopy). Pośrodku kortu jest ona najniższa i wynosi 91,4 cm (3 stopy). Swój obecny kształt kort tenisowy zawdzięcza majorowi Walterowi Cloptonowi Wingfieldowi, który w 1873 opatentował pomysł kortu do gry znanej jako sphairstike. Wymyślony przez Wingfielda kort o kształcie dwóch trapezów złączonych podstawami został zmodyfikowany do swojego obecnego, prostokątnego kształtu w 1875.
W tenisie stosuje się cztery podstawowe rodzaje nawierzchnii kortu – ceglaną mączkę, trawę, nawierzchnię twardą (zazwyczaj akrylową) oraz dywanową. W przeszłości grano również na kortach o nawierzchni drewnianej. Każda z nich charakteryzuje się inną szybkością i odbiciem piłki. Gra na tej samej nawierzchni, ale w hali jest szybsza niż na wolnym powietrzu
Kesz zawiera logbook. Ołówek niestety ktoś ukradł.