Lasy iławskie znajdują się w granicach naturalnego występowania buka obok innych występujących w całym kraju gatunków lasotwórczych. Urozmaicona, polodowcowa rzeźba terenu, mozaika gleb, mnogość cieków i zbiorników wodnych sprawiają, że tutejsze lasy charakteryzują się dużą różnorodnością zarówno krajobrazową, jak i przyrodniczą. Jeszcze w XVII wieku w drzewostanach przeważały dąbrowy i buczyny. Z biegiem czasu nastąpiło znaczne zmniejszenie powierzchni lasów liściastych na korzyść monokultur sosnowych.