Zanim zbudowano stały most na Wiśle przeprawa przez nią odbywała się promami oraz łodziami. Podczas elekcji budowano również tymczasowe mosty o konstrukcji łyżwowej
.
Rozpoczęcie budowy nastąpiło w 1568 roku na mocy rozporządzenia króla Zygmunta Augusta w związku z rozwojem Warszawy, częstymi pobytami króla prowadzącego aktywną politykę w północno-wschodniej części Rzeczypospolitej. Znaczenie miał fakt, że Warszawę przewidywano jako miejsce wspólnych sejmów Korony i Wielkiego Księstwa po spodziewanej unii realnej. Po jego śmierci budową zajęła się Anna Jagielonka, w dużej mierze sumptem własnych środków. Głównie dzięki niej budowa mostu została zakończona. W 1573 roku oddano most, a w 1582 Bramę Mostową, odgradzającą most od drewnianych zabudowań miasta (dla ochrony przed pożarem). Po praskiej stronie Wisły nie było podobnej Bramy, a wjazd na most znajdował się w rejonie wylotu dzisiejszej ulicy Ratuszowej.
Budową kierował Erazm Giotto z Zakroczymia, nadzór sprawował kasztelan czerski i Starosta warszawski Zygmunt Wolski. KsiądzKasper Sadłocha ,kanonik warszawski i sekretarz królewski, odpowiadał za sprawy finansowe. Budowa kosztowała 100 tys. florenów . Pierwszy pal wbito 25 czerwca 1568. Podczas budowy pale te wbijano w dno rzeki dębowymi kafarami okutymi żelazem zainstalowanych na pływających na rzecze tratwach . W 1572 po nie wykończonym jeszcze moście przeprawił się król Zygmunt August.
Porządku na moście pilnowała specjalnie powołana milicja. Początkowo przejazd był za darmo, a później pobierane były opłaty za przeprawę. Najprawdopodobniej w latach 1569–1572 powstał po praskiej stronie przy przeprawie drewniany dwór Zygmunta Augusta, wzniesiony na kamiennym fundamencie i posiadający 3 główne pomieszczenia: wielka ogrzewana sala jadalna, komnata z piecem kaflowym i sypialnia z wejściem do piwnicy. Dwór otoczony był ogrodem i palisadą i był wykorzystywany przez króla do odpoczynku przy przeprawach przez Wisłę. Most służył mieszkańcom i przyjezdnym przez okres 30 lat. W czasie jego eksploatacji największym zagrożeniem był okres zimowy oraz roztopy. Most kilkukrotnie był częściowo zrywany przez napór kry w Wiśle. Kilkukrotnie również był naprawiany za panowania króla Stefana Batorego . Ostatecznie zawalił się pod naporem wiosennej kry w 1603 roku. Ulica Mostowa, która do niego prowadziła pozostała w Warszawie do dnia dzisiejszego.
Kesz większe mikro
żródło: wikipedia