dąb szypułkowy, wiek ok. 450 lat, obwód 750 cm, wysokość ok. 27 m, pomnik przyrody
Dąb nieprzypadkowo nazwano Słowianinem. Rósł, a historia zmieniała się przez wieki. Jego początki sięgają czasów Piastów Śląskich, a imię to patriotyczny ukłon w ich kierunku. Drzewo jest symbolem polskości, oddaje cześć tym, którzy przez wieki walczyli z germanizacją śląskiej ziemi. Mimo prowadzonego procesu likwidacji języka polskiego, w powiecie oławskim utrzymywała się polska mowa, a wśród polskojęzycznych wsi wymienianych przez historyków była też Dębina. Chłop Jerzy Treska spod Dębiny w 1826 stanął na czele protestu pięciu tysięcy polskich ewangelików przeciwko ograniczaniu przez władze polskich nabożeństw w kościele luterańskim.
Usytuowanie drzewa we wsi Dębina, której nazwa kojarzy się z lasami dębowymi, daje pewność, że dąb ten jest przez mieszkańców szanowany i pielęgnowany jako żywy symbol miejscowości, w której rośnie. Potęgę Słowianina najlepiej można odczuć, gdy się przebywa w jego pobliżu. Ponadto – jak wiele dębów – jest wdzięcznym obiektem dla artystów.