De geschiedenis van de vijf woningen;
Langs de Otterloseweg liggen vijf dienstwoningen van het Nationaal Park de Hoge Veluwe. Het bekende redersechtpaar Kröller-Müller had grote gebieden verworven en in 1916 door architect H.P. Berlage het vermaarde jachtslot St. Hubertus laten bouwen. Nog voor Berlage het geplande museum kon verwezenlijken, verbrak hij het dienstverband met de firma Müller door allerlei onenigheid met de veeleisende Helene Kröller; een nieuwe architect werd gezocht. Berlage adviseerde Kröller-Müller om de jonge Amsterdamse architect Alexander Kropholler (1881-1973) in de arm te nemen. Deze architect had rond 1920 al naam gemaakt en was een groot aanhanger van het werk van Berlage, waarin soberheid, ambachtelijkheid en eerlijk materiaal gebruik de boventoon voerde. Kropholler ontwikkelde zich steeds meer in een meer traditionalistische richting, verwant aan de ‘Delftse School’.
Dat is goed terug te zien in deze vijf dienstwoningen, die inmiddels op de rijks-monumentenlijst staan. Ze hebben de vorm van kleine boerderijen; qua materiaal-keuze en vorm passen zij naadloos in het Veluws boslandschap. Helene Kröller-Müller kon deze dienstwoningen kennelijk maar matig waarderen, ze noemde ze neerbuigend ‘arbeiderswoningen’. Kropholler kreeg nog wat opdrachten toegespeeld voor een kantoorpand voor de firma Müller in Rotterdam en wat toegangshekken, daarna deed Helene Kröller zaken met de Belgische architect Henry van de Velde.
Tijdens de bezichtiging van het interieur en het exterieur van de grootste van deze woningen (in drie varianten) bleek duidelijk dat deze ruimbemeten Kropholler-ontwerpen nauwelijks arbeiderswoningen genoemd konden worden. De woning verkeert nog goeddeels in de oorspronkelijke staat en was ontworpen voor de boekhouder. Er is een ruimte met een extra toegang naar buiten en een woonkamer met een decoratieve zandstenen schoorsteenmantel. De ramen, luiken en deuren zijn alle voorzien van hang- en sluitwerk waarbij de constructie (schroeven en dergelijke) als decoratief element zichtbaar is gelaten. De keuken en slaapkamers bevinden zich op split-level wat de woning een originele indeling geeft. Oorspronkelijk waren er ook bedsteden in de woonkamer aanwezig; niet ongewoon rond 1920 want zelfs Helene Kröller-Müller sliep in het jachtslot in een bedstede. Oorspronkelijk stond tussen de woningen aan de weg een bakstenen monumentje; alleen de zandstenen onderdelen zijn bewaard gebleven.
Na een bezoek aan Park de Hoge Veluwe is het leuk om nog even deze cache te zoeken bij de voormalige dienstwoningen van het park.
Er is plek om te parkeren vlakbij de cache.