Leżące na szlaku z Lubiąża do Wołowa Mojęcice są starą osadą. W dokumencie z 1202 r. pojawia się po raz pierwszy słowiański źródłosłów nazwy – moje miejsce ("Moyanocziczi"). Właścicielem majątku była przez ponad 300 lat rodzina von Stosch i to właśnie z nią związane są atrakcje wsi.
Pierwszą z nich jest renesansowy dwór z 1620 r., przebudowany w XIX w. w stylu klasycystycznym. Rezydencja po części zachowała swój oryginalny, obronny charakter. Otacza ją bowiem dawna fosa (dziś w dużej mierze zasypana), a drugą zaporę wodną stanowi przepływająca tuż obok rzeczka – od jej strony roztacza się bardzo ładny widok na wieś. Najcenniejszym elementem dworu jest piękny i bogato zdobiony portal. Naszą uwagę zwróci także stojąca obok mostu wieża – kiedyś była piwiarnią o wdzięcznej nazwie Kacza Noga, a jeszcze wcześniej, w czasach świetności pałacu, wieżą obronną.
Warto również zaglądnąć do kościoła Matki Boskiej Różańcowej z XV w. W jego wnętrzu kryją się niezwykłe nagrobki wspomnianej rodziny, w postaci rzeźb naturalnej wielkości, zdobionych cytatami z Biblii i reliefami o tematyce religijnej. Są to, pochodzący z 1591 r., podwójny nagrobek Władysława i Heleny von Stosch, trzyczęściowy grobowiec ich wcześnie zmarłych pięciorga dzieci z wyidealizowanymi portretami (autorem obu dzieł był Caspar Berger – mistrz kamieniarski z Legnicy) oraz późniejszy, siedemnastowieczny już nagrobek jedynego pozostałego przy życiu syna, Friedricha. Podobnie jak rodzice jest on przedstawiony wraz z małżonką Heleną w postaci rzeźby naturalnej wielkości.
Za kościołem znajduje się teren dawnego poniemieckiego cmentarza. Do dnia dzisiejszego zachowały się zaledwie trzy tablice nagrobne. Pozostałe zostały wywiezione lub użyte na materiał do krawężników przy drodze prowadzącej przez cmentarz do budynku kościoła. Przy bramie głównej można dostrzec płyty grobowcowe z uchwytami, które zapewne posłużyły do utwardzenia wjazdu.
Přeložil danielos99.
Keš je malá krabička, uvnitř se nachází logbook, tužka a pár dalších věcí na výměnu. Místo je dostupné 24 hodin denně. Prosím o pečlivé maskování keše.
Ležící na cestě z Lubiąża do Wołowa Mojęcice jsou starou osadou. V dokumentu z roku 1202 se poprvé nachází slovanský slovosled – moje místo ("Moyanocziczi"). Majitelem majetku byla více než 300 let rodina von Stosch.
První památkou je renesanční dvorek z roku 1620, který byl v 19. století přestavěn v klasicistickém slohu. Rezidence si zčásti ponechala svůj obranný charakter. Okolo ní se totiž nachází starý příkop (dnes již z velké části zasypaný) a druhou překážkou je hned vedle protékající řeka. Nejcennější částí dvorku je nádherný a bohatě zdobený portál. Vedle mostu se taky nachází věž, která byla kdysi hospodou s názvem Kachní Noha a ještě dříve obrannou věží. Vyplatí se taky podívat do kostela Matki Boskiej Różańcowej z 15. století. Uvnitř se totiž nachází náhrobky zmíněné rodiny, jsou to sochy přírodní velikosti zdobené citáty z bible. Je to pocházející z roku 1591 dvojitý náhrobek Władysława a Heleny von Stosch, třídílná hrobka jejich brzo mrtvých pěti dětí s portréty (autorem obou díl bylCaspar Berger – kamenářský mistr z Legnicy) a pozdější náhrobek posledního živého syna Friedricha že 17. století. Podobně jako jeho rodiče je zde vyobrazen společně se svou manželkou Helenou na soše životní velikosti.
Za kostelem se nachází území bývalého poněmeckého hřbitova. Dodnes se zde uchovaly pouze tři náhrobky. Ostatní byly vyvezené nebo použité jako obrubníky u cesty, která vede přes hřbitov do kostela. U hlavní brány můžeme vidět náhrobní kameny s chyty, které asi sloužily ke zpevnění vjezdu.