Rondje Vlaanderen:
www.rondjevlaanderen.be
308 gemeente-cachen
5 provincie-bonussen
1 super-bonus
Ga met deze groots opgezette reeks van cachen Vlaanderen verkennen op een manier als nooit tevoren.
Bezoek alle Vlaamse gemeentes van de grote steden tot het platteland …
Bekijk de prachtige cultuur en de adembenemende natuur van Vlaanderen terwijl je de mooiste cachen bezoekt. Leer zo ook de 308 cachers die hieraan hebben meegewerkt van hun beste kant kennen.
In elke gemeente van Vlaanderen kan je een cache oppikken die bij deze reeks hoort. In elke cache bevindt zich een code waarmee de provinciebonus kan berekend en gevonden worden.
Wie erin slaagt om alle provinciebonussen te verzamelen, kan uiteindelijk de kers op de taart gaan loggen : De Superbonus !
* Op de website (link) van deze reeks kan je uw paswoorden invullen van je reeds gelogde cachen. Zo kan je steeds bijhouden hoe ver je staat in de Ronde, maar je krijgt ook (als je alle paswoorden hebt verzameld van alle gemeentes in de provincie) hier de info voor de provinciebonussen.
Dit verhaal speelt zich af in het landelijke Aaigem, een deelgemeente van Erpe-Mere.
Tijdens de nacht van zondag op maandag 29 mei 1944 omstreeks half 3 werd een B-24 Liberator van de 801 Bomb Group - 406 Bomber Squadron (Carpetbaggers) fataal getroffen door een Duitse nachtjager. Aan boord waren 9 Amerikaanse bemanningsleden.
Met deze multi gaan we terug in de tijd naar die fatale nacht in 1944 en reconstrueren het verhaal.
WP 1, het monument N50°53.722 E03°55.825 :
De bemanning telde negen koppen. Naast Wolcott zat zijn co-piloot 1st Lt Robert F. Auda. Er waren twee navigators aan boord. Naast de reguliere navigator, 1st Lt William G. Rijckman zat ook 2nd Lt Carmen D. Vozella over kaarten gebogen. Hij was nog maar pas in de eenheid ingedeeld en zou bij wijze van oefening een missie met een ervaren bemanning vliegen. Verder waren er nog de radiotelegrafist, T/Sgt Dale S. Loucks, de bommenrichter, 1st Lt Wallis O. Cozens, de zijluikschutter S/Sgt Frederick A. Tuttle, de staartschutter S/Sgt Richard G. Hawkins en de rugkoepelschutter T/Sgt Dervin Deihl. Deze laatste had ook nog de functie aan boord van "dispatcher". Deihl zorgde ervoor dat de containers of agenten het toestel veilig konden verlaten. Hiervoor was een luik voorzien op de plaats waar bij overige Liberators de buikkoepel geplaatst was. Maar de Carpetbaggers vlogen zo laag dat een buikkoepel niet bruikbaar geacht werd.
In 2002 werd hier een monument ingehuldigd ter ere van de bemanning van dit vliegtuig in de buurt van de crashplaats.
De piloot, Henry Wolcott, was aanwezig op deze plechtigheid samen met Bea TUTTLE, weduwe van Frederick TUTTLE, bemanningslid van het vliegtuig "C for Charlie".
De bemanning :
Het verhaal begint op enkele minuten hier vandaan. Om naar deze plek te gaan moet je wel nog wat info verzamelen. Alle info kan je terugvinden op het monument zelf.
WP2 : N50° 53. AB
E3°55.C + 8
A = 3de cijfer van het bombing squadron
B = de eerste 2 cijfers van het nummer N°…. – 405550SA
C = het cijfer van de bomb group (BG)
WP 2, De overlevenden :
De vlucht verliep voorspoedig, de bemanning stond voortdurend op de uitkijk. Henry Wolcott vloog driemaal over de droppingszone, waarschijnlijk ergens in een veld te Henegouwen, maar er was geen "ontvangstcomité" te bespeuren. T/Sgt Deihl liet de containers uit het vliegtuig schuiven en het vliegtuig keerde terug naar Harrington.
Maar omstreeks 2u.30 kreeg een Luftwaffe-nachtjager de 'Carpetbagger' op 7000 voet op zijn radarscherm te pakken. De Duitse salvo's reten de beide stuurboordmotoren aan stukken. Het duurde niet lang of de Liberator was een vliegende toorts.
De heer Arents uit Sint-Lievens-Esse was toendertijd ondergedoken en sliep in een hutje in het veld, wanneer hij de brandende Liberator zag overvliegen. In het maanlicht zag hij enkele parachutes, waarna het spookachtig verschijnsel uit zijn gezichtsveld verdween.
8 bemannigsleden konden veilig en wel hun voeten op de grond zetten. Ze vouwden snel hun parachutes dicht en gingen op zoek naar het 9de bemanningslid, Richard Hawkins.
WP 3, Het kruis :
De 8 mannen volgden het pad op zoek naar Richard. Een beetje verder vonden ze hem.
Hij was waarschijnlijk te laat uit het vliegtuig gesprongen en was te pletter gestort.
Zijn 8 kameraden begroeven hem snel bij een boom zodat de vijand hem niet zou vinden. Ze maakten een kruisje van wat hout en bevestigden dit op de boom zodat ze later zijn lichaam zouden terugvinden en hem deftig konden begraven.
In het weidegras troffen de inwoners de volgende dag het levenloze lichaam van Hawkins aan, enkele centimeters onder de aarde. Het werd naar het klooster van Aaigem gedragen en er opgebaard.
Hij werd in de gauwte op de Aaigemse begraafplaats ter aarde besteld, de Duitsers hadden geen toelating gegeven een kerkdienst te organiseren. De pastoor heeft dan bij het graf een plechtigheidje gehouden.
Na de oorlog kreeg hij een definitieve rustplaats op het Amerikaanse kerkhof te Neuville-en-Condroz, in graf D6 47.
Foto :
WP 4, De vleugels :
De 8 overlevenden zochten een plaats om zich te verschuilen. In de verte zag William G. RYCKMAN, de navigator, enkele huizen en het leek hen veiliger om zich daar schuil te houden voor de vijand. Ze wilden echter niet dat de vijand hun identiteit zou ontdekken, dus scheurden ze hun aviation wings van hun uniform en verstopten ze aan de kant van de weg.
In de weide voor hen zagen ze de brokstukken van het gecrashte vliegtuig liggen.
Plots zag Frederick A. TUTTLE de zwarte doos liggen in het gras. Deze moest zeker en vast ook verstopt worden voor de vijand. Maar hier was te weinig plaats om hem goed te kunnen verstoppen.
Robert FAUDA, co-pilot en Wallis O. COZZENS, bommenrichter, gingen snel op zoek naar een grotere verstopplaats dichter bij het bos. Ze verstopten de zwarte doos van het toestel en gingen terug naar hun kameraden.
De radiotelegrafist, Dale S. LOUCKS, liet de gecodeerde coördinaten van de verstopplaats van de zwarte doos achter bij de aviation wings.
De 8 overlevenden van de crash bereikten veilig en wel de huizen en vonden een onderkomen bij mensen uit de streek. Het is een vreemd toeval dat een Carpetbagger-bemanning, die instond voor het droppen van materieel voor het Belgisch verzet, op haar beurt door datzelfde verzet geholpen werd.
Na talrijke omzwervingen en gebeurtenissen vonden ze de weg naar hun geboorteland terug.
Neem per account een aviation wing mee naar de zwarte doos. Je zal hem nodig hebben ! Er zit een lijmstift in de cache om je wings in het logboek te plakken.
Er zit ook een tool in deze WP om de cache te openen in het geval dat je geen platte schroevendraaier bij hebt, gelieve deze ook weer terug te plaatsen (je kan het pad verder volgen om terug aan het beginpunt uit te komen)
De cache :
Je hebt de verstopplaats van de zwarte doos gevonden. Gebruik een platte schroevendraaier om deze voorzichtig te openen want de zwarte doos bevat belangrijke informatie.