De Ark
In het najaar van 2006 werd De Ark in gebruik genomen. Het gebouw herinnert aan het bijbelse verhaal over de Ark van Noach: dat was geen schip, maar een rechthoekige kist, de ‘reiskist van God’ waarin de kostbare schat van het leven werd vervoerd en bewaard voor een nieuw begin. Vandaar dat onze Ark in het water staat en ook weinig meer is dan een rechthoekige doos, een grijze container.
Vaak zeggen mensen dat ze het gebouw maar een lelijk ding vinden. De architect vond dat een gebouw in zo’n nieuwe wijk óf alles moest overtroeven, óf zich heel stil zou moeten houden. Hij koos voor het laatste, een bijna nietszeggend gebouw, een grijze doos. Maar dan moet je eens binnen komen kijken. Iedereen die voor het eerst binnenkomt, reageert verbaasd, vanwege het licht, de serene atmosfeer, de lichtvoetige rust die van de ruimte uitgaat.
De Ark staat op een betonnen vloer in het water. Het stalen frame van het gebouw is van binnen en van buiten bekleed met platen van doorschijnend polycarbonaat. In de kerkzaal zijn die wanden weer bekleed met platen van flinterdun fineer, met onderlinge tussenruimten die de zaal een bijzonder ritmisch evenwicht geven. Buiten is een deel van de muren uit steenkorven opgebouwd, waarbij de zwaarte van de steen in groot contrast staat met het vederlichte polycarbonaat van de grijze wanden.