Wśród wszystkich zabrzańskich obiektów architektonicznych o charakterze zabytkowym kościół pw. św. Józefa jest najwybitniejszym dziełem, jakie wybudowano w historii miasta i tak już raczej pozostanie niezmiennie do końca świata. Kościół został wybudowany w 1931 r. Jest nazywany również „kościołem drogi” i kościołem „światłem malowanym”. Wykonany jest z palonej cegły. Surowa i ascetyczna atmosfera wnętrza świątyni sprawia, że można tu zobaczyć samego Pana Boga. Świątynię zaprojektował prof. arch. Dominikus Böhm z Kolonii. To chyba jedyny kościół w Zabrzu, obok którego nie można przejść obojętnie - ale żeby go dobrze poznać, należy tu zajrzeć kilka razy o różnych porach dnia, aby podziwiać wędrówkę światła. Zwróćmy uwagę na to, że do tego kościoła wchodzimy przez symboliczną „Bramę Niebios”, a następnie przez „Rajski Dziedziniec”, aby drogą siedmiu sakramentów podążyć ku ołtarzowi. To jedyna świątynia, w której w jednej budowli architekt umieścił dwa kościoły: górny i dolny, zwany kryptą, w którym umieszczono ołtarz wykonany z jednej bryły czarnego węgla.
Tekst: Dariusz Walerjański
St. Joseph’s Church / photo & background photo: hanbei
Among numerous historic buildings in Zabrze, St. Joseph’s Church definitely is and will remain the greatest one ever built here. The temple was designed by prof. arch. Dominikus Böhm from Cologne and built of burned bricks in 1931. Its unadorned and ascetic interior lets the visitors experience the closeness of God. It is best to visit the church several times, at different times of the day, to fully enjoy the changing illumination of the interior (the church is also known as ‘painted with light’). The symbolic ‘Gates of Heaven’ and ‘Paradise Yard’ lead towards the altar. In fact, the temple consists of two churches: the Upper Church and the Lower Church, also known as the Crypt, where a unique altar is located, carved in a single piece of coal.
Text: Dariusz Walerjański
