De V1 was het eerste Duitse zogenaamde V-wapen (Vergeltungswaffe) uit de Tweede Wereldoorlog en tevens het eerste onbemande straalvliegtuig ter wereld. In totaal zijn er meer dan 30.000 V1's geproduceerd.
De V1 werd ontworpen door Robert Lüsser van de Duitse vliegtuigfabriek Fieseler en Frits Gosslau van de Argus motorenfabriek. De V1 had vleugels en staartvlakken net als een normaal vliegtuig. Hij werd voortgestuwd door een Argus AS-014 pulserende straalmotor, een variant van de reeds in 1932 door Paul Schmidt ontworpen straalmotor.
De eerste testvluchten vonden eind 1941 en begin 1942 plaats vanaf Peenemünde. Een verlaten oord op het eiland Usedom, gelegen in het noordoosten van Duitsland (N54 8.337 E13 46.025). Hier kon in alle stilte worden gewerkt aan dit vernietigingswapen. Op Kerstdag 1942 vond de eerste gemotoriseerde proefvlucht plaats vanaf een lanceerhelling, de eerste in een reeks testvluchten, nog alle zonder springlading. In juni 1944 hebben zelfs bemande testvluchten plaatsgevonden om de mogelijkheid van zelfmoordmissies te onderzoeken, maar die zijn niet in praktijk gebracht.
De meeste lanceringen vonden plaats vanuit Frankrijk en West-Nederland. Later, in december 1944, plaatste men nog een aantal installaties in Oost-Nederland. Deze waren gericht op de haveninstallaties van Antwerpen, om geallieerde bevoorrading betreffende het Ardennenoffensief, te voorkomen. De cache 'Geluk in het jaar 1944' GCGZ18, gesitueerd nabij het Gelderse Gorsel, haakt hier mooi op in.
In technisch opzicht was de V1 eigenlijk een onbemand straalvliegtuig. De straalmotor kon een stuwkracht produceren van ca 300 kilogram Een V1 kon een maximumsnelheid van 656 km/h bereiken en had een bereik van 240 km (later werd dit 400 km). De lengte was 7,90 meter en de spanwijdte 5,30 meter. Een V1 woog 2180 kilogram en had een springkop van 850 kilogram. De motor van de V1 liep op gewone kerosine en gebruikte een normale auto-bougie als ontsteking.
Lancering De straalmotor had te weinig kracht om de V1 zelf te doen opstijgen. De V1’s werden daarom gelanceerd vanaf een soort katapult-installatie; de abschussrampe. Met een compressor werd hierin druk opgebouwd. Hierna werd met een bougie de straalmotor ontstoken, waarna de V1 door middel van de hoge druk in de hellende abschussrampe, de lucht in werd geschoten. Eenmaal los van de hellingbaan had de V1 voldoende snelheid opgebouwd om met de straalmotor verder te kunnen vliegen. Een techniek die op huidige vliegdekschepen nog steeds wordt toegepast, om hypermoderne straaljagers te lanceren!
Als een V1 overkwam, was zijn sputterende geluid duidelijk hoorbaar. Vanwege het kenmerkende pruttelende geluid dat de motor maakte kreeg hij van de Amerikanen de bijnaam buzz-bomb.
De Britten noemden hem doodlebug naar een groot zoemend Australisch insect.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er diverse propagandafilms gemaakt van V1 lanceringen. Hier een filmpje waarop je de voorbereiding en het lanceren van vier V1's kunt zien. Zo'n lancering ging met bruut geweld gepaard. Klik op deze link om het filmpje te starten
Geleidingssysteem Het V1-geleidingssysteem was erg simpel en bestond uit een automatische piloot gekoppeld aan een gyrokompas. Deze stuureenheid regelde de hoogte, koers en snelheid. De afstand naar het doel werd slechts grofweg ingeschat - nauwkeurigheid was geen vereiste – en een door een propellertje in de neus aangedreven teller bepaalde wanneer deze afstand was bereikt.
Voor de lancering werd de teller zodanig ingesteld dat deze boven het ingeschatte doel op 0 kwam te staan. Tijdens de vlucht dreef de luchtsnelheid het propellertje aan en na elke 30 omwentelingen liep de teller één tik terug. De teller stelde het wapen in de vlucht ook op scherp; dit gebeurde na ca. 60 km. Als de teller op 0 stond, werd de luchtslang naar de servomotor van het hoogteroer automatisch verbroken waarna het roer door middel van een continu gespannen veer omlaag werd geklapt en de V1 met zijn dodelijke lading omlaag dook.
Met de ingestelde teller was slechts een naar het westen wijzende lanceerrail nodig; de automatische piloot deed de rest.
Productie De V1's werden voornamelijk geproduceerd door gevangenen die als dwangarbeiders werden ingezet. Na de grote aanval op Peenemünde door de Britse RAF in de nacht van 17 op 18 augustus 1943 werd de productie verplaatst naar het concentratiekamp Mittelbau-Dora (N51 32.090 E10 45.441), een reusachtige ondergrondse fabriek onder het Kohnstein-massief bij Nordhausen, waar duizenden gevangenen onder onmenselijke omstandigheden moesten werken. Sommigen onder hen zagen kans om met gevaar voor eigen leven sabotage te plegen aan de door hen geproduceerde V1's. In 1944 werd een V1 voor 3500 D-mark in 280 manuren gebouwd. Maandelijks werden er zo'n 2000 stuks geproduceerd.
Volgens Duitse gegevens zijn 8564 V1’s naar Engeland en de haven van Antwerpen verschoten. Hiervan trof circa 57% zijn doel; de overigen werden door de luchtafweer, sperballonnen of jagerinzet vernietigd. Ook gingen er veel verloren door defecten bij de lancering of tijdens de vlucht.
De cache Om de cache te vinden moet je bij het infobordje een paar vragen beantwoorden.
De cache ligt op N 52 32.503 E 004 38. A B C
Vraag 1: De lengte van de helling (: 9 (+1 )= A
Vraag 2: De snelheid waarmee de V1 werd gelanceerd (: 40 (-9) = B
Vraag 3: De hellinghoek van de lanceerbaan (x8 (:12 )= C
De cache bestaat uit een afsluitbaar plastic doosje met daarin een logboekje en een potloodje+balpoint. De cache is bovengronds aangebracht en slechts afgedekt met wat bladeren, dus je hoeft niet te graven!!! Er is ruimte voor TB’s en Coins e.d. Zorg er s.v.p. voor dat het doosje weer goed wordt gesloten en dek de cache na het loggen weer goed af.
Succes !!!