W szerokim pasie Niziny Środkowomazowieckiej, na północny - wschód od Łodzi rozciąga się ziemia łowicka - żyzna, rolnicza kraina słynąca z zabytków historii i bogactwa folkloru. Jej rozległe i jednostajne przestrzenie pozbawione są puszcz odwiecznych, grzbietów górskich i dużych rozlewisk wód.
Krajobraz ożywiają łagodne garby polodowcowych moren, urozmaica sennie płynąca rzeka Bzura z licznymi dopływami. Tędy przebiega strefa ścierania się morskiego klimatu zachodnio-europejskiego i kontynentalnego wschodnio - europejskiego. Średnia roczna temperatura wynosi ok. 7-8 °C, zaś poziom opadów atmosferycznych kształtuje się w granicach 550 mm.
Gleby mają przewagę form bielicowych, które zalegają na glinach i piaskach, tylko gdzieniegdzie natkniemy się na obszary typowo żwirowe i torfowe. Szata leśna jest dość uboga. Wytrzebione ręką człowieka, zachowały się bardzo niewielkie kompleksy lasów mieszanych z przewagą iglastych.
Stolicą tej krainy jest Łowicz, zaliczany do rzędu najstarszych miast w Polsce - dawny ośrodek dóbr gospodarczych arcybiskupów gnieźnieńskich - dziś centrum administracji miejskiej, powiatowej i diecezjalnej.
