Mijn verhaal,
De wind kietelt de blaadjes van de boom. Zacht ruisen de bladeren langs elkaar heen als ze de wind erdoor laten.
Het is maar weinig wind, de boom heeft al vele stormen doorstaan, soms boog de wind de takken bijna tot aan de grond.
Maar dit kleine beetje wind vindt de boom wel prettig, het schudt het stof van de blaadjes.
Het is al een oude boom, een grote oude boom. Niemand weet precies hoe oud. Om het te weten zou je de boom moeten omzagen en de jaarringen tellen. Maar gelukkig hoeft dat niet. De boom is gezond en sterk, die hoeft niet te worden omgezaagd.
Ik, als boom, heb veel gezien. Kinderen die hier kwamen spelen.
Aan mijn voet was namelijk een speeltuin voor deze kinderen.
Wat genoot ik van deze aandacht. Ik was niet alleen.
Ook werd er veel gevoetbald op het veld naast mij. Een geschreeuw en een gejuich was er dan te horen.
Als een wedstrijd lang duurde werd mijn voet wel eens nat. Een kleine jongeman leegde dan zijn blaas.
Het waren mooie jaren voor de boom. Al dat kleine grut wat maar speelde in het gras en om de boom heen rende. De boom was al tijden niet zo hard gegroeid.
Maar ook deze kinderen werden groter en op een dag woonden ze ergens anders. Het werd weer stiller om de boom.
De boom kon daar niet zo goed aan wennen, aan die stilte en de rust.
Soms fietsten er wel eens kinderen voorbij, en heel soms stopten ze wel eens aan de voet van de boom, maar dat gebeurde bijna nooit.
Maar toen ineens was daar die ene man, diegene die een cache verstopte.
Ik kreeg meer aandacht en was heel blij, want hier sta ik dan alleen maar toch ook niet.
Aan beide kanten van mij staan twee grote huizen. Dit zijn speciale huizen, namelijk allebei een pastorie.
De ene was van de Gereformeerde Gemeente, de andere is van de Hervormde kerk te Kruiningen.
Ik hoop dan ook dat veel mensen mij komen bezoeken!
