De eindcoördinaten zijn in graden en minuten en NIET in minuten en seconden zoals vermeld op de foto's!!!
Verder wens ik toch te melden dat, om deze cache tot een goed einde te brengen, het raadzaam is om het volledige verhaal door te nemen en op voorhand reeds enkele voorbereidingen te treffen.
Er zijn, buiten een apparaat om afstand te meten, uw positie te bepalen alsook om de windrichtingen aan te geven geen speciale tools nodig. Een blad papier en schrijfgerief om de formule te berekenen kan handig zijn alsook de kennis om, op welke manier dan ook, afstanden om te zetten in andere maateenheden (als dit niet thuis werd gedaan).
Gelieve, na het loggen, de container terug op zijn plaats te hangen/steken/leggen, de volgende zal U dankbaar zijn.
Bedankt voor het begrip en een leuke zoektocht gewenst.
Afbeelding van het geheime symbool van Astrodamus.
Mijn verhaal begint op een regenachtige dag in het stoffige en veel te weinig verlichte lokaaltje van de Opstalse Heemkring. Vele oude geschriften en tekeningen van de zeer rijkelijke Opstalse geschiedenis passeerden de revue zonder mij in enige mate te boeien, tot ik plots een afbeelding vond van een alchemist in zijn werkplaats.
Daarbij bevonden zich tevens foto's van oude geschriften alsook een artikel uit 1998 van V.H., een Opstalse archivaris, welke vermeldde dat Astrodamus, dat was blijkbaar de naam van de alchemist, zijn hele leven had gezocht naar de steen der Wijzen en dit in opdracht van Kyanus de meedogenloze Graaf van Opstal. In 1567 werd Astrodamus door Kyanus ter dood veroordeeld en op de brandstapel geworpen. De reden hiervoor was dat Astrodamus een product had gevonden welk, naar men dacht, alles in goud kon veranderen maar dit liet stelen door een bende struikrovers. De struikrovers werden allen opgejaagd als wild en niet lang na de roof opgepakt met uitzondering van hun leider. Zij werden zwaar gefolterd doch geen van hen allen heeft ooit gezegd waar de buit werd verstopt. Vermoedelijk waren zij hiervan zelfs niet op de hoogte.
Hun leider, Dugardinus, welke als enige kon ontsnappen en naar alle waarschijnlijkheid ook als enige wist waar de buit zich bevond, verschool zich in de wouden van Buggenhout teneinde uit de klauwen te blijven van Kyanus en zijn troepen. Vele tientallen jaren later werd, tijdens het kappen van bomen, in de Buggenhoutse wouden een onderaards gangenstelsel gevonden met daarin de stoffelijke overschotten van een manspersoon welke door de 17e eeuwse CSI-Buggenhout werd geïdentificeerd als zijnde Dugardinus, leider van de bende van de 39 rovers. Naast het geraamte werd Dugardinus zijn dagboek gevonden welke bijna helemaal was vergaan op uitzondering van enkele pagina's. Niemand die nog iets wist over de diefstal welke ooit had plaats gevonden en gezien alle strafbare feiten van Dugardinus verjaard waren werd het onderzoek ook ogenblikkelijk geseponeerd. Alle waardevolle goederen, welke zich in de schuilplaats van Dugardinus bevonden, 'verdwenen' in de zakken van onderzoekers, notabelen enz. Het enige wat overbleef was het vergane dagboek van de eveneens vergane struikrover welk via verschillende omwegen uiteindelijk in de kast van de Heemkring terecht kwam
Het verhaal springt nu dadelijk naar eind 1900 wanneer het dagboek werd gevonden door de Opstalse archivaris welke, door zijn onhandigheid (o.a. omstoten van een tas koffie, gevallen brandende sigaret enz) ervoor heeft gezorgd dat er uiteindelijk nog slechts vijf fragmenten van het dagboek konden worden gered en gearchiveerd. Deze laatste stukjes geschrift werden gelukkig gefotografeerd, digitaal verwerkt en bewaard. Ik zeg gelukkig omdat deze originele stukken werden ontvreemd nadat de archivaris de link had gelegd met Kyanus, Astrodamus, de diefstal van de steen der Wijzen aka het medicijn om goud te maken en Dugardinus met zijn kompanen. De archivaris had namelijk ontdekt dat de laatste leesbare fragmenten uit het dagboek weleens de sleutel zouden kunnen zijn tot de plaats waar Dugardinus de steen en/of het medicijn had verstopt! Het was niet de brave archivaris welke de diefstal had gepleegd, doch hij had wel één grote fout gemaakt en dat was dat hij in een Opstalse herberg, ergens op een groot kruispunt, in den 'Duvel' was geslagen en tegen het einde van de avond iedereen in de kroeg luidkeels begon te vertellen over de schat! Een of andere snoodaard had dit alles gehoord en is die nacht naar het gebouw van de Opstalse heemkring gegaan om in te breken en de originele geschriften te stelen. De politie heeft de dader nooit kunnen oppakken.
Deze laatste informatie werd neergeschreven door de toenmalige verantwoordelijke van de heemkring, nadat hij de archivaris had ontslagen en hem had verboden ooit nog in hun gebouw te komen. De leden van de heemkring hebben de gedachtengang van de archivaris nooit gevolgd en hebben het dossier dadelijk geklasseerd tot ik het uiteindelijk van onder het stof heb gehaald.
Bij het lezen van het artikel van de archivaris begon ik te fantaseren over goud en eeuwige jeugd en heb, gewapend met mijn USB stick, de computer van de heemkring aangezet en ben beginnen zoeken achter de digitale foto's van het dagboek. De heemkring kent niets van beveiliging waardoor ik vijf minuten later reeds de waardevolle foto's had gevonden en gekopiëerd. Er waren door de archivaris enkele aantekeningen vermeld op de afgedrukte foto's van de geschriften, welke ik heb overgeschreven, doch hieruit bleek enkel dat hij totaal geen idee had waar hij moest zoeken. Nadien heb ik alle foto's en artikels van de heemkring terug in de map geplaatst en heb deze helemaal onderin de kast gelegd. Eenmaal thuis gekomen ben ik dadelijk de foto's beginnen afdrukken en bestuderen. Ik zou de schat vinden! Jaren gingen echter voorbij en mijn hoop om het raadsel op te lossen smolt als sneeuw voor de zon.
Het enige wat ik ooit heb kunnen ontcijferen was de naam van de Finse Viking, welke uit zeven letters bestond. Deze letters heb ik, elk afzonderlijk, omgezet in een getal, geen cijfer, waarmee ik dus weet had van de letterwaarden van A, B, C, D, E, F en G. Ik had aldus de volledige coördinaten! Gewapend met een gps, metaaldetector, schop, houweel, magneet en nog heel wat andere spullen werd de gevonden plaats helemaal omgespit en grondig gefouilleerd. Alle inspanningen ten spijt bleven mijn ettelijke zoektochten negatief. Ik heb de moed opgegeven en keer nooit meer terug naar die verdoemde plek. Ergens ben ik bang dat de dief van de originele geschriften het raadsel heeft kunnen onthullen en de 'steen' reeds had gevonden!
Één ding blijf ik mij wel afvragen en dat is hoe Dugardinus in midden 1500 de coördinaten kon berekenen van de verstopplaats van het goed?
Kantschrift (VH): Vermoedelijk de eerste van de vijf geschriften. Geen aanwijzing buiten dat de vluchtrichting de stad D'monde was?
Kantschrift (VH): Beschrijving van de weg naar het 'schild'? Van daaruit heb je vermoedelijk de formule van Artef. N° 715/1998 Part 4/5 nodig om de juiste plaats te bepalen van de steen? Zou dat schild er nog steeds liggen? hoogstwaarschijnlijk niet, gezien de jaren die zijn verstreken.
Kantschrift (VH): Aan het schild werd de Steen der Wijzen gebruikt door Dugardinus! Het effect is merkwaardig! Opzoekingen via andere verhalen beschrijven de uitwerking van de Steen geheel anders?
Kantschrift (VH): Hier moet de sleutel tot de schat zijn beschreven?
Kantschrift (VH): Close up van de formule. Uren en dagen gepoogd tot ontcijferen. OPGELET!!! De eindcoördinaten zijn in graden en minuten, niet in minuten en seconden zoals Kyanus heeft geschreven. In die tijd waren er blijkbaar nog wat misverstanden bij het correct noteren van WGS84 gegevens!!
Kantschrift (VH): Vermoedelijk laatste pagina van het boek. Geen aanwijzing.