KOSSÓW
Do 1869 roku Kossów posiadał prawa miejskie. Data ich nadania nie jest znana. Według Jana Długosza w XV w. miasto było własnością szlachecką. Płaciło ono dziesięcinę prepozyturze krakowskiej. Kossów był niewielkim ośrodkiem miejskim – w 1581 r. było tu zaledwie 9 rzemieślników i 5 komorników. W mieście znajdował się dwukołowy młyn wodny oraz stępa. W 1684 r. miasto pełniło funkcję ośrodka dóbr szlacheckich. Miało ono w tym czasie tylko 4 rzemieślników. W XIX w. rozwinął się tu drobny przemysł, powstały: papiernia, tartak, gorzelnia i huta szkła. W 1869 r. Kossów utracił prawa miejskie. W 1960 r. miejscowość miała 526 mieszkańców. W latach 1975–1998 Kossów administracyjnie należał do województwa częstochowskiego.
KOŚCIÓŁ W KOSSOWIE
Kossów to jedna z dwóch miejscowości w powiecie włoszczowskim, w której można podziwiać stary, drewniany kościół, a ten posiada też zabytkową dzwonnicę z XIX wieku. Jest to kościółek ubogi, o trzech ołtarzach, główny rzeźbiony w drewnie, ma trudną i skomplikowaną historię. Powstał zapewne jeszcze w średniowieczu, ale w połowie XVIII wieku kościół uległ zniszczeniu, skoro 20 maja 1766 roku krakowski biskup pomocniczy Franciszek Podkański dokonał konsekracji nowej świątyni. Przez Kossów przeszły wojska powstańcze w 1863 roku. Pozostał po tym zdarzeniu pamiątkowy krzyż. Kossów w XVI wieku przyjął kalwinów-helwetów, którzy pozostali tu przez kilkadziesiąt lat, wzbogacając kulturę i szkolnictwo. Świątynia znajduje się na świętokrzyskim Szlaku Architektury Drewnianej.
Źródło: Wikipedia, Atlas Wsi Polskich
SKRZYNKA
Pojemnik mikro odkręcany, znajdujący się poza terenem kościoła