Kościół łączy w sobie cechy prowincjonalnego baroku i klasycyzmu. Zbudowany jest z kamienia i cegły, otynkowany i kryty blachą. Złożony jest z salowej nawy oddzielonej od prezbiterium belką tęczową, wspartą na słupach. Do prezbiterium od północy dostawiona jest zakrystia. Na zewnątrz ściany kościoła rozczłonkowane są pilastrami, fasada frontowa zwieńczona jest trójkątnym szczytem z postumentami po bokach. Kościół nakrywa dach dwuspadowy o wspólnej kalenicy. Wnętrze nakryte jest stropem płaskim, wspartym na dziesięciu słupach.Ołtarz główny barokowy z XVII w., przekształcony zapewne około 1820 r., z barokowym obrazem MB Szkaplerznej z XVII w., w sukienkach drewnianych z przełomu XIX/XX w., na zasuwie obraz św. Izydora z około 1930 r. W zwieńczeniu obraz Św. Trójcy z XVII w. Dwaołtarze boczne o charakterze późnobarokowym, z fragmentami snycerskimi z XVII i XVIII w., z nowszymi obrazami w tym Chrystusa Bolesnego, malowanym w 1957 r. przez Józefa Furdynę. Chrzcielnica barokowa z XVIII w., z czarą kamienną, być może z XVII w. Dwie kropielnice, jedna kamienna o charakterze gotycko-renesansowym z XVI w., druga barokowa z XVIII w. Ambona barokowa z około połowy XVII w. z baldachimem, parapetem schodów i bramką z XVIII w. Organy31-głosowe wykonane przez przez Carla Schustera w latach 50-tych XX wieku, przeniesione z Niemiec. Wnętrze kaplicy nakryte jest stropem płaskim. Na ścianach polichromia barokowa ze scenami Męki Pańskiej z 2. połowy XVII w. W kaplicy znajduje się też barokowy obraz Chrystusa w ciemnicy z MB Bolesną z XVII-XVIII w. oraz również barokowa rzeźba Chrystusa u słupa, z XVIII w., otoczona współczesną balustradą z rzeźbionych tralek.
Skrytka zawiera logbook i ołówek.
