Pierwsze wzmianki o kościele w Płoni pochodzą z początku XIV w. Według podań kościół zbudowano w miejscu chrztu mieszkańców tych terenów przez Ottona z Bambergu w 1124 i 1128. Pochodzący ze średniowiecza kościół przetrwał do drugiej połowy XIX w., kiedy to wybudowano obecną świątynie. Jest to budowla ryglowa z wypełnieniem ceglanym, wzniesiona na kamiennej podmurówce. Od strony zachodniej do nawy przylega odeskowana wieża z krytym gontem hełmem. Kościół i plac przykościelny otoczone są kamiennym murem, dawniej znajdował się tam cmentarz. Z historycznego wyposażenia świątyni zachowała się tylko empora organowa z początku XX w., mocno zdekompletowane organy firmy Schiedmayer oraz dzwon żeliwny z końca XIX w.
Lipa św. Ottona jest ogromnym okazem lipy drobnolistnej o obwodzie pnia 920cm i wysokości przekraczającej 30m. Tabliczka na pniu informuje, że ma ona ok. 750 lat. Według miejscowej legendy została zasadzona w 1123 roku przez polską misję chrystianizacyjną, na czele której stał biskup Otton z Bambergu. Pomnikowe drzewo związane jest jeszcze z innymi legendami, które mówią, że właśnie pod nim św. Otton wygłaszał swoje kazania misyjne. Inna mówi o diable, który postanowił zniszczyć tutejszy kościół. Sprytni parafianie przywiązali świątynię do lipy, a ta dzięki mocnym korzeniom oparła się zakusom szatana. Obok znajdowała się druga lipa, która uschła w I połowie XIX w.