W 1928 r. w zarejestrowany został klub Łagiewianka, który po objęciu nad nim patronatu przez fabrykę armatur przemianowano na KS Armatura w 1953 r. Jednym z założycieli klubu był Piotr Parpan - ojciec wielkich zawodników, a jego pierwszym prezesem był Tadeusz Motarski - kierownik Szkoły Podstawowej w Podgórzu, mieszkaniec Łagiewnik, przyjaciel młodzieży i sportu.
Początkowo w klubie dominowała wyłącznie piłka nożna. Później powstały sekcje lekkoatletyczna i kolarska. Głównym zadaniem klubu było przybliżenie sportu środowisku robotniczemu. Pracownicy zakładu wytwarzającego armaturę brali czynny udział w życiu sportowym swojego klubu - załoga oraz rodziny i okoliczna młodzież znajdowały tu miejsce do uprawiania sportu oraz rekreacji po ciężkiej pracy w prymitywnej jeszcze wówczas fabryce. Zarząd klubu zaczął zwracać większą uwagę na sport wyczynowy, który młodym ludziom dawał znacznie więcej satysfakcji. Pierwszą i wiodącą sekcją była piłka nożna. Dynamiczny rozwój klubu przerwany został w 1939 r. wybuchem wojny. W czasie okupacji na obrzeżach miasta, z dala od niemieckich garnizonów, zorganizowano tu mistrzostwa Krakowa w piłce nożnej, w których startowały wszystkie czołowe drużyny Krakowa: Wisła, Cracovia, Garbarnia i wiele innych - a wśród nich także Armatura, którą reprezentowali najlepsi wówczas piłkarze, m.in. Kohut, Gracz, Mordarski, czy też bracia Parpanowie, którzy początki swej bogatej kariery sportowej rozpoczynali właśnie w tym klubie. Piłkarze z Łagiewnik nie ulękli się magii wielkich nazwisk, przegrywając honorowo po wyrównanej grze z Wisłą 0:3 i Garbarnią 0:2.
Najwybitniejszym piłkarzem tych lat był Tadeusz Parpan - wychowanek Łagiewianki, później zawodnik Cracovii, reprezentant Polski (20 meczów, 1 bramka) i kapitan reprezentacji narodowej, najwybitniejszy zawodnik, jaki występował w zespole Łagiewianki. W rozgrywanych na boisku Armatury zawodach piłkarskich uczestniczył Józef Kałuża, późniejszy selekcjoner reprezentacji Polski. Po wojnie w Armaturze powstało jeszcze kilka sekcji sportowych - w 1958 r. sekcja podnoszenia ciężarów, w sezonie 1967/68 r. sekcja koszykówki. W latach 90. istniała także sekcja badmintona.
Z początkiem lat 50. patronat nad klubem przejęła Fabryka Armatur w Łagiewnikach, z którą klub związany był od dawna, bowiem pracowało tam wielu piłkarzy. Wtedy też zmodernizowano boisko (wypoziomowano płytę), zbudowano bieżnię, ławki na trybunach, a następnie szatnię. Dzięki Krakowskim Zakładom Armatur w latach 80. powstała nowa hala sportowa o wysokich parametrach do uprawiania sportu wyczynowego i rekreacji. Na miejscu legendarnego, pneumatycznego balonu powstał nowy obiekt.
Przez wiele lat klub był integralną częścią Krakowskich Zakładów Armatur. Zachodzące zmiany ekonomiczno-polityczne w kraju spowodowały, że klub w 1992 r. otrzymał osobowość prawną i stał się samodzielną jednostką. Wpłynęło to bardzo niekorzystnie na jego dalszy rozwój. Brakuje środków na prowadzenie podstawowej działalności statutowej. Ostatnie lata to także problem własności gruntu, na którym zbudowana została hala sportowa. Okazało się, że część gruntu jest własnością prywatną. W kwietniu 2005 r. wydany został sądowny nakaz zwrotu należności właścicielowi. Dziś hali sportowej oraz całej fabryki już nie ma, powstało centrum handlowe. Kobieca drużyna oraz sekcja siatkówki przestała istnieć.
Dziś najprawdopodobniej funkcjonuje jedynie sekcja piłki nożnej. Drużyna seniorska od wielu lat występuje w krakowskiej A-klasie (siódmy poziom rozgrywek) i z reguły plasuje się w środkowej części tabeli. Dwa razy była blisko awansu do klasy okręgowej (sezony 2003/2004 oraz 2006/2007) zajmując drugie miejsca na koniec rozgrywek. Drużyna gra na stadionie im. Tadeusza Parpana przy ul. Chmielnej, mieszącego się w pobliżu pętli tramwajowej na Kurdwanowie.
Skrytka: Pojemnik wielkości mikro znajduje się w pobliżu stadionu, zawiera jedynie logbook, więc zabierz ze sobą coś do pisania.