Rąbinek - dzielnica Inowrocławia, kiedyś wieś przy Inowrocławiu. Znajduje się tutaj kilka małych prywatnych sklepów. Autobusy miejskie nie dojeżdżają. W dzielnicy nie ma kościoła, stoi jedynie krzyż, przy którym zbierają się mieszkańcy dzielnicy w celu odprawiania wspólnych modłów. Najbliższy kościół znajduje się w Rąbinie. Około 100 osób jest było zameldowanych na Rąbinku w 2007. Zabudowa to przeważnie domy jednorodzinne oraz kamienice.
W okolicy skrytki znajduje się zabytkowy dwór z 2 poł. XIX w.
Wieś była wzmiankowana w 1846 r. w Opisaniu Historyczno-Statystycznym Wielkiego Księstwa Poznańskiego i wymieniana w grupie osad związanym z Grodztwem Inowrocław. W 2. połowie XIX w. właścicielem majątku był twórca inowrocławskich Solanek, Zygmunt Wilkoński, który spędził tu ostatnie 8 lat życia (zm. w 1880 r.). Dla niego to wzniesiony został w 2 poł. XIX w. obecny dwór. Prowadzi stąd droga wprost do uzdrowiska, którą Dr. Wilkoński spacerował aby doglądać prace związane z jego budową. W tym czasie folwark liczył 3 domy i ok. 35 mieszkańców. W pół roku po jego śmierci spadkobiercy sprzedali majątek Hugonowi Schroederowi. Od 1907 r. majątek należał do miasta Inowrocławia i był kolejno dzierżawiony. Przed I wojną światową dzierżawcą majątku o pow. niecałych 48 ha był Benhard Schwersenz, właściciel cegielni, przedsiębiorca, jeden z najbogatszych mieszkańców miasta. Po I wojnie majątek należał do Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Poznaniu, a dzierżawcą był Witold Chrzanowski. Przynosił wówczas dochód gruntowy w wysokości 339 talarów. Wieś w latach 1908–1919 i 1939-1945 nazywała się Romburg. Po wojnie dwór jakimś cudem uszedł uwagi konserwatora zabytków. Utworzono tu Państwowe Gospodarstwo Rolne, zlikwidowane ustawowo w latach 90-tych XX w. Obecnie dwór wraz z pozostałościami parku i folwarku stanowi własność prywatną.
