Ta z pozoru zwykła klatka bloku przy ul. Macieja Palacza 12 miała niezwykłego mieszkańca - pod nr 12 mieszkała od 1958 roku Hanna Bieluszko, znana aktorka teatralna i telewizyjna. W 1979 roku ukończyła studia aktorskie (PWST w Krakowie), a w 1981 roku dostała od uczelni dyplom. W latach 1979-86 i 1987-92 występowała w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi, w latach 1986-87 w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, od 1992 roku w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Zadebiutowała w filmie "Barwy ochronne" z 1976 roku. Zagrała tam niedużą rolę, jednak dość znaczącą w jej życiu zawodowym. Po tym filmie i paru następnych posypały się propozycje kolejnych ról. Grała między innymi rolę pracownicy "Archeo", asystentki Lamii w "Seksmisji" Juliusza Machulskiego (1983) czy w "Akademii Pana Kleksa" w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego (1983). Po występie w filmie "Łabędzi spływ" z 1988 roku Hania zrobiła sobie przerwę w graniu na ekranie (jednak nadal grała w teatrze). Zajmowała się też, nadal w przerwie, ediutami szkolnymi. Powróciła na mały ekran dopiero w 2001 roku w serialu "Samo niebo". Od 2003 roku występuje w serialu "M jak miłość" i obecnie z nim jest najczęściej kojarzona.
Jednak to nie koniec historii (nie)zwykłej klatki nr 12... Hanna Bieluszko miała dwa lata młodszą siostrę - Elżbietę Bieluszko, do której w umizgi przychodził... nieznany jeszcze wtedy Jan A.P. Kaczmarek, a obecnie jej mąż :)
Jan A.P. Kaczmarek - polski kompozytor (ur. 29 kwietnia 1953 w Koninie), autor muzyki do ponad 50 filmów długometrażowych i dokumentalnych, laureat Nagrody Akademii Filmowej (Oscara) za muzykę do filmu Marzyciel (2004).
Od wczesnych lat dzieciństwa matka zabierała go do poznańskiej filharmonii. Jego dziadek był skrzypkiem i grał z miejscowymi muzykami do filmów w kinie. Uczęszczał na lekcje gry na fortepianie, których nie lubił ze względu na militarny reżim nauczyciela, a inni pedagodzy nie potrafili przekonać go do grania. Odniósł swój pierwszy sukces w I Liceum w Koninie, gdy skomponował muzykę do hymnu szkolnego, a potem podkładów muzycznych do szkolnych przedstawień. Myślał jednak o karierze dyplomaty i wybrał studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przełomem w karierze muzycznej były dla niego staże w awangardowym Teatrze Laboratorium Jerzego Grotowskiego. W roku 1977 rozpoczął dwuletnią współpracę z Teatrem Ósmego Dnia i stworzył kameralną Orkiestrę Ósmego Dnia. W 1982 roku po swojej pierwszej trasie koncertowej po USA, nagrał debiutancki album Music For The End dla chicagowskiej, niezależnej wytwórni Flying Fish Records. W 1989 roku osiadł na stałe w Los Angeles. Nagrywał płyty m.in. dla Sony Classical, Decca, Varese Sarabande, Milan i Savitor Records, stale koncertuje zarówno w USA jak i w Europie. Jest założycielem Instytutu Rozbitek w Poznaniu zajmującego się organizowaniem życia kulturalnego. Został członkiem Amerykańskiej Akademii Filmowej, Europejskiej Akademii Filmowej i Polskiej Akademii Filmowej.
Jan Kaczmarek jest wirtuozem gry dwoma smyczkami na nietypowym instrumencie podobnym do cytry – fidoli Fischera. W 1983 Kaczmarek stworzył własny instrument muzyczny niewkacz, którego konstrukcja została oparta na fidoli Fischera. Jest także dyrektorem i twórcą Międzynarodowego Festiwalu Filmu i Muzyki "Transatlantyk" w Poznaniu.
Źródła: Filmweb, ,Wikipedia, informacje własne i uzyskane od obecnych i byłych mieszkańców bloku ;)
