Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1372 r. Obecną świątynię wzniesiono na przełomie XV i XVI w. W XVI i w 1. połowie XVII w. użytkowana była ona przez protestantów, a w 1655 r. została przejęta przez katolików. W 1 poł. XVIII w. miała miejsce barokizacja obiektu. W latach 1832 i 1959-65 był on remontowany i modernizowany.
Jest to kościół jednonawowy, zamknięty od wschodu prostokątnym prezbiterium, do którego od północnej strony dobudowano zakrystię. Przy północno-wschodnim narożu nawy dostawiono wieżę, kwadratową w przyziemiu, wyżej ośmioboczną, nakrytą baniastym hełmem, na którym znajduje się latarnia. Budowla nakryta jest dachem naczółkowym wykonanym w 1832 r. Do nawy od północy dostawiona jest kaplica grobowa von Eberhardów z pocz. XVI w.
Świątynia ma drewniany strop. Wewnątrz, wokół nawy znajdują się klasycystyczne empory z 1832 r., wsparte na drewnianych kolumnach. Na wystrój kościoła składają się: XIX-wieczny ołtarz główny i barokowa ambona. W kaplicy znajduje się barokowy ołtarz, kamienna chrzcielnica i epitafia z ok. 1550 r. i 1751 r.
Jest to równocześnie jedno z niewielu miejsc w Europie, gdzie krzyżują się pątnicze szlaki do Santiago de Compostela. Tędy prowadzi Via Regia - pierwotnie z Kijowa, a obecnie z Pilzna za Tarnowem, Droga Świętego Jakuba: Gniezno - Zgorzelec - Praga oraz Via Cervimontana - z Jeleniej Góry.
Źródło: strona www Stowarzyszenia Miłośników Parafii Katolickiej w Uniegoszczy, www.szlakikulturowe.dolnyslask.pl
Kesz to mikrus ukryty poza terenem kościoła, ale w jego najbliższej okolicy. Weźcie coś do pisania.
