Verhalen & Legendes in Dongen: Assepoester Traditional Cache

Er was eens lang, lang geleden in een land hier ver vandaan...

Deze serie gaat over sprookjes, verhalen en legendes

Er was eens lang, lang geleden in een land hier ver vandaan....

Zo beginnen veel verhalen, sprookjes en legendes. En deze serie van een aantal caches heeft als onderwerp de leukste en mooiste sprookjes, verhalen, legendes, mythen en sagen die er zijn. In iedere cache zal een ander verhaal centraal staan. Elke keer wordt het verhaal verteld. Deze verhalen kunnen misschien niet overeen komen met de bekende versie voor jou. Dit komt omdat ieder verhaal veel verschillende versies heeft. Hier worden de versies verteld zoals ze beschreven zijn door de bekendste schrijvers die ze voor het eerst geschreven hebben, zoals de gebroeders Grimm.

In iedere cache zal je een plaatje zien van een voorwerp uit het sprookje. Deze zit meestal of in het dekseltje of in de bovenkant van het kokertje waar de log rol in zit. Echter is het bij deze cache een uitzondering. Hier gaat het om het voorwerp dat bovenop het totale omhulsel zit. Onthoudt deze goed! Je zult ze nog nodig hebben voor een mystery cache die nog komt, als afsluiter.

Deze cache gaat over Assepoester. Een sprookje dat iedereen kent. Een sprookje dat nooit veel is afgeweken van de originele versie. Charles Perrault, die ook wel bekend staat als een van de vaders van de sprookjes, schreef de eerste versie van het sprookje wat wij vandaag de dag nog kennen. In zijn bundel De sprookjes van moeder de gans kwam Assepoester voor het eerst op papier. Dit verhaal is daarna nooit erg veel afgeweken van zijn oorsprong in tegenstelling tot andere sprookjes, zoals bijvoorbeeld De kleine zeemeermin. Dat wat wel wat veranderd is in verschillende versies, is diegene wie de betovering uitvoert. In de ene versie is het de geest van Assepoesters moeder en in de andere is het een fee, of een petemoei. Maar wie of wat het ook is, dat maakt helemaal niet uit. Assepoester is nog steeds een sprookje wat bij vele mensen tot hun verbeelding spreekt, als het gaat om sprookjes.

Het verhaal:

Er was eens, lang lang geleden in een land hier ver vandaan een lieve vrouw die een al net zo lieve dochter had. Helaas werd de vrouw zó ziek dat ze stierf op de dag dat de eerste sneeuwvlokken van de winter vielen. Vlak daarvoor zei ze nog tegen haar dochter: ‘Ik zal gauw doodgaan, kind. Beloof je me dat je altijd goed probeert te leven? Dan zal het leven ook goed zijn voor jou.’ Natuurlijk beloofde het meisje dat.

Ze bleef alleen achter met haar vader, die al snel met een andere vrouw trouwde. Deze vrouw en haar twee dochters waren heel onaardig. Het meisje moest heel hard werken en sliep op de keukenvloer bij de open haard, waar altijd veel stof en as lag. Daarom noemden ze haar Assepoester.

Haar vader was veel op reis en merkte niet dat Assepoesters stiefmoeder en stiefzussen haar pestte en treiterde. Wanneer Assepoester niet hoefde te werken, zat ze in de tuin. Daar naast het graf van haar moeder had ze ooit een boompje gepland dat nu uitgegroeid was tot een prachtige hazelaar. ONDERAAN DEZE GROTE BOOM lag het graf van haar moeder.

Assepoester kookte, waste, schrobde en boende, maar ze deed het allemaal zonder mopperen. Als ik goed probeer te leven, is het leven ook goed voor mij, dacht ze. Op een dag stond er een boodschapper van de koning op het plein voor het huis. ‘Zaterdag is er een groot bal in het paleis!’ riep hij. ‘De prins wil een mooi meisje kiezen om mee te trouwen. Komt allen!’

De twee stiefzussen waren dagenlang bezig om zich zo mooi mogelijk te maken voor het bal en Assepoester hielp hen daarbij. Zelf wilde ze ook graag naar het feest, maar toen ze vroeg of ze mee mocht werd ze uitgelachen door haar stiefmoeder en haar zussen.

Op de avond van het bal bracht een prachtige koets de stiefmoeder en zussen naar het bal en Assepoester ging verdrietig in de tuin zitten, naast het graf van haar moeder. Plotseling daalden er twinkelende sterretjes op haar neer. Als bij toverslag veranderde Assepoesters vieze rok in een prachtige zilveren jurk en aan haar voetjes verschenen sierlijke glazen muiltjes. En de POMPOEN die in de tuin lag, veranderde in een prachtige zilveren koets. De hond uit het huis werd opeen een koetsier en de muisjes in de tuin groeide uit tot prachtige paarden.

Opeens hoorde Assepoester de stem van haar eigen moeder, die zei: ‘Tijd om naar het feest te gaan, mijn kind. Maar pas op: als de klok om middernacht voor de twaalfde keer slaat, wordt de betovering verbroken. Zorg dus dat je op tijd weer thuis bent. ’ Assepoester stapte in de koets en ging naar het bal. Ze dacht dat ze droomde. Alles was zo mooi. Toen ze de balzaal van het paleis binnenkwam verstomde de muziek en keek iedereen naar haar. Wie was dit mooie meisje? Dat vroeg de prins zich ook af. De prins danste de hele avond met Assepoester tot plotseling de paleisklok sloeg. Assepoester schrok en herinnerde zich dat de betovering gauw verbroken zou worden. Ze maakte zich los uit de armen van de prins en holde de hoge paleistrappen af. Daarbij verloor ze een muiltje op de grote trap. Toen sprong ze in de zilveren koets en wég was ze. Net op tijd.

Een paar dagen later verscheen opnieuw een boodschapper op het plein. Naast hem zat de prins op een prachtig wit paard. Hij droeg een kussentje met daarop een glazen schoentje. Het glazen muiltje dat Assepoester verloren was! De boodschapper riep met luide stem: ‘De prins is op zoek naar het meisje van zijn dromen! En dat is het meisje dat dit schoentje precies past!’ Alle meisjes probeerden het, maar hoe ze ook wrikten en wrongen, het sierlijke schoentje was zó klein dat het niemand paste. Zowel de stiefzussen als de stiefmoeder probeerde het, maar het lukte niet. Toen klonk er een zachte stem: ‘Mag ik ook even passen?’

Iedereen keek op. Daar stond Assepoester, in haar oude kleren. Ze liep naar de boodschapper en de prins toe en ze paste het muiltje. Het glazen muiltje paste haar perfect. Meteen veranderde haar rok weer in de schitterende zilveren jurk! Vol verbazing keek de stiefmoeder toe en de stiefzussen zagen groen van jaloezie. De prins tilde Assepoester op zijn paard. ‘Jij zult mijn bruid zijn,’ zei hij zacht. Van blijdschap moest Assepoester lachen en huilen tegelijk. Nu wist ze dat ze met de prins ging trouwen en in het paleis zou gaan wonen. Want als je goed probeert te leven zal het leven ook goed zijn voor jou.

En samen met haar prins leefde ze nog lang en gelukkig.