Architektoniczna spuścizna epoki PRL-u w postaci budynków i budowli w stylu modernizmu powojennego, nadal wzbudza wiele dyskusji i kontrowersji. Zdaniem architektów są to doskonałe realizacje, znane i doceniane w świecie. W Polsce są jednak nielubiane, nie szanowane i niechciane, a jedyną ich winą jest „złe urodzenie”, bo powstały w czasach komunizmu. Na tereny wielu z nich wjeżdżają buldożery, są wyburzane. Niektóre, pozostawione własnemu losowi, ulegają stopniowej dewastacji. I tak dzieje się w całym kraju. Wyrok został już wykonany na warszawskim Supersamie i na katowickim dworcu PKP. Niepewne swojego istnienia są kolejne obiekty: szczecińskie kino Kosmos, warszawska Rotunda czy też krakowski hotel Forum.
W Poznaniu jest jednak inaczej. Tutaj nie niszczy się najwybitniejszych zabytków powojennego modernizmu, lecz udaje się je ochronić, a niektóre pieczołowicie odnawia, przywracając im dawny blask. Spełniają obecnie może inne funkcje niż pierwotnie, ale ważne że są. Niektóre z nich stały się nawet wizytówkami, symbolami miasta. Warto podążyć ich szlakiem.
Zapraszam zatem na spacer po najciekawszych realizacjach modernistycznych w Poznaniu. Do zobaczenia będzie kilkanaście obiektów, a do zdobycia 13 skrytek podzielonych na trzy etapy. W dziewięciu skrytkach pierwszego etapu będą zawarte litery i cyfry, które należy zanotować, gdyż będą niezbędne do określenia współrzędnych trzech skrytek drugiego etapu. Z kolei w tych skrytkach znajdziecie wskazówki oraz litery i cyfry, które pozwolą określić obiekt, o który chodzi w etapie finałowym i określenie współrzędnych miejsca ukrycia kesza finałowego.
Życzę wszystkim keszerom powodzenia i w drogę!
Arsenał
Odbudowa bloku śródrynkowego poznańskiego Starego Rynku, był po II wojnie światowej przedmiotem licznych rozważań. Ze względu na brak szczegółowych przekazów ikonograficznych, dotyczących sukiennic poznańskich, rejon ten stał się poligonem doświadczalnym dla różnorakiej myśli architektonicznej.
W 1954 ogłoszono konkurs na zabudowę terenu dawnych sukiennic, do którego zaproszono cztery zespoły z Poznania i jeden z Warszawy, pod kierunkami: Jana Cieślińskiego, Aleksandra Holasa, Stanisława Pogórskiego, Zbigniewa Zielińskiego i Mieczysława Kuźmy (Warszawa).
Wyróżniono zespoły Cieślińskiego i Zielińskiego. Oba pracowały następnie wspólnie nad realizacją zadania. Odbudowano część Arsenału w formach nowoczesnych (trójkątne szczyty). Resztę Arsenału i sukiennice zaprojektowano w formie nowoczesnych pawilonów, opartych na autentycznych fundamentach.
Autorami byli: Jan Cieśliński, Zygmunt Lutomski i Regina Pawulanka. Arsenał pierwotnie planowano przeznaczyć na sklep i serwis RTV, a sukiennice na Cepelię. Ostatecznie (po otwarciu w 1962) w pierwszym budynku zagościło Biuro Wystaw Artystycznych, a w drugim Wielkopolskie Muzeum Wojskowe.
Nowoczesna zabudowa bloku śródrynkowego jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych realizacji architektonicznych w powojennym Poznaniu i nieustannie zbiera głosy krytyki, ale i aprobaty ze strony znawców i miłośników architektury XX wieku.
Źródło: Wikipedia.
Podane współrzędne wskazują ul. Jana Baptysty Quadro biegnącą między Arsenałem a Wielkopolskim Muzeum Wojskowym. Na szyldach instytucji i lokali mieszczących się w obu budynkach znajdź najdłuższy wyraz. Ilość liter, z których się składa, to będzie x. Następujące współrzędne zaprowadzą na jedną z ulic w sąsiedztwie Starego Rynku:
N 52 24.32*x E 16 56.11*x
Na tej ulicy znajdź x i dalej kieruj się podpowiedzią.