Rond deze Plas welke deel uitmaakt van de Reeuwijkse plassen hebben wij 7 caches verstopt, welke te bereiken zijn te voet of per fiets over een 7 km lang pad.
Neem je verrekijker mee als je van vogels houdt, want die zijn er in overvloed!
Ringslangen voelen zich blijkbaar steeds beter thuis in het Reeuwijkse Plassengebied. Je ziet steeds meer ringslangen tenminste als je weet waar je moet kijken. In de voorjaar- en zomerperiode kom je tijdens het wandelen of fietsen door het Plassengebied regelmatig zonnende ringslangen tegen. Maar ook nogal wat ringslangen die jammer genoeg zijn doodgereden of doodgemaaid door het klepelen van grasbermen. Maar blijkbaar kan de Reeuwijkse ringslangpopulatie flink wat hebben en zijn de terreincondities zo goed dat het aantal exemplaren wat sneuvelt niet ten koste gaat van het afnemen van de soort.
Langs de Surfplas in Reeuwijk huizen flinke aantallen ringslangen, vooral aan de noordkant in een moerasstrook langs de plas. Deze niet giftige slangensoort heeft zich vanaf een geluidswal, die in de Bloemendaal te Gouda als geluidsscherm langs Rijkweg A-12 ligt, steeds verder uitgebreid het Groene Hart in. Waaronder dus ook het Reeuwijkse Plassengebied. Het begin van dat succes was in belangrijke mate te danken aan twee geluidswallen bij Gouda en Reeuwijk, die beide vlak langs langs de A-12 liggen. Hier begon in feite aan het eind van tachtiger jaren van de vorige eeuw het succes van de groei van de ringslangenpopulatie. Die populatie kon zich zo goed ontwikkelen omdat de twee geluidswallen in feite als enorme "broedhopen " functioneerden, situaties waar ringslangen graag hun eieren in af zetten. Door het jarenlange storten van grote hoeveelheden afval ontstond in de geluidswallen een voor ringslangen gunstig composteringsproces.
Ringslangonderzoek
De Reeuwijkse populatie ringslangen wordt goed in de gaten gehouden door leden van Koninklijke Natuurhistorische Vereniging Nederland (KNNV).
Men doet onderzoek waarbij gekeken wordt hoeveel ringslangen er voor komen, welke verhouding er is tussen mannelijke en vrouwelijke exemplaren en de lengte van de slangen. De langste ringslang die is gevangen was maar liefst 103 cm lang en het ging om een vrouwelijk exemplaar.
Via de koptekening en vlekkenpatroon aan de onderzijde is duidelijk te herkennen of het om een vrouwelijk dan wel mannelijk exemplaar gaat. Daardoor kunnen ringslangen goed uit elkaar worden gehouden. Ze hebben als het ware een eigen identiteit.
Inmiddels zijn er op een plaats in Reeuwijk in de buurt van de Surfplas tijdens het onderzoek al ruim honderd verschillende ringslangen waargenomen.