Kesz obiecany hoho chyba z miesiąc temu:)
Nawiązując do nazwy ulicy- przedstawiam jej bohatera:
-Janusz Kusociński, psełdKusy 1907-1940– polski lekkoatleta, złoty medalista olimpijski z Los Angelesw biegu na 10 000 m, srebrny medalista pierwszych mistrzostw Europy na dystansie 5000m. Wielokrotny mistrz oraz rekordzista Polski w biegach średnich i długich.
W dzieciństwie chętnie grywał w popularnego w Polsce palanta, którego porzucił dla piłki nożnej. Z zamiarem zrobienia kariery piłkarskiej grał w wielu amatorskich drużynach, a ostatecznie związał się zRonotniczym Klubem Sportowym Sarmata gdzie jako piłkarz grał w ataku. Piłkarska drużyna Sarmaty była jednak słaba i nie osiągała wówczas znaczących sukcesów co zniechęciło sportowca do dalszej gry. Jego kariera biegacza rozpoczęła się zupełnie przypadkowo w 1925 roku kiedy na zawodach zorganizowanych z okazji święta robotniczego zabrakło jednego zawodnika do sztafety. Zaproponowano udział Kusocińskiemu, a ten wyraził zgodę i jego drużyna wygrała.
Jako zawodnik bieganie rozpoczął w Sarmacie w 1926 w biegach na (800 i 1500m). Był wielokrotnym mistrzem i rekordzistą Polski w biegach średnich i długodystansowych. Opracował własną metodę treningu długodystansowego tzw. interwałową. Pierwszym i jedynym trenerem Kusocińskiego był Estończyk Aleksander Klumberg. Intensywny trening zaaplikowany przez Klumberga i znaczny wkład pracy Kusocińskiego dały rezultaty. W 1928 został mistrzem Polski. W 1929 przeszedł z "Sarmaty" do K.S. "Warszawianka" i z tym klubem był związany do 1939.
Laureat Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej (1931).
Obok Stanisławy Walasiewiczówny był najpopularniejszym sportowcem Polski międzywojennej, również popularną postacią w warszawskich salonach. Czynnie uprawiał sport do wybuchu wojny w 1939. W Polsce jego największym rywalem był Józef Nojii.
Prawdopodobnie pierwszymi zawodami poza granicami kraju, w których Janusz Kusociński brał udział, były Igrzyska Robotnicze w Pradze w roku 1927 (miał numer startowy 199).
Jego największym osiągnięciem sportowym było zdobycie złotego medalu na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku gdzie w biegu na 10 000 metrów pokonał czołówkę światowych biegaczy w tym m.in. dwóch Finów Lauriego Virtanena oraz Volmari Iso-Hollo.