De overblijfselen van een grafheuvel in de Gaalse Heide tonen aan dat het gebied van Schaijk al bewoond is geweest voordat de Romeinen hier ten tonele verschenen.
Pas vanaf ongeveer 1200 is sprake van permanente bewoning.
Ontginningen in het gebied tussen de buurtschappen Mun en Gaal werden uitgevoerd vanuit zogeheten uithoeven van de Abdij van Berne.
Zo ontstond langs de rand van het inundatiegebied van de Beerse Maas een langgerekte buurtschap.
Schadewijk werd voor het eerst vermeld in 1383, en wel in het Mirakelboek van Onze Lieve Vrouw van 's-Hertogenbosch, waarin melding wordt gemaakt van de wonderbaarlijke genezing van Lysbeth, de dochter van Roelof Moliaert, van epilepsie.
Zij was afkomstig van Scaeywijc in die prochie van Herpen.
De naam Schaijk werd vroeger gespeld als Scaeywijc, Scadewic of Schadewijk.
Het woord wijk betekent: nederzetting. Sche of scha betekent bos (zoals in bijvoorbeeld Appelscha),
het betrof hier de griendgronden (wilgenbossen) langs het inundatiegebied van de Maas. Scha zou ook kunnen komen van schaat of schoot, een afgepaald stuk land (zoals in Oirschot, Elschot enz.).
De interpretaties schaduw en schade (die zou zijn ontstaan doordat men de eerste jaren van ontginning alleen maar bemesten moest) zijn vormen van volksetymologie achteraf.
