Potok Oruński
Dosyć urocza rzeczka, której długość obecnie wynosi 7,5 km; powstaje z połączenia kilku strumyków mających źródła na granicy Szadółek i Rębowa na wysokości ok. 110 m n.p.m. Następnie płynie głębokim parowem między Szadółkami a Zakoniczynem, potem przez Łostowice, następnie doliną przez Park Oruński i uchodzi do Kanału Raduńskiego na Oruni, na obszarze zespołu przyrodniczo-krajobrazowego "Dolina Potoku Oruńskiego"
W przeszłości potok nosił nazwy Orana, Struga Łostowicka i Potok Oruński. Pierwotnie potok wpływał na Żuławy Gdańskie i prawdopodobnie uchodził do płynącego z południa cieku o nieznanej obecnie nazwie, uchodzącego do Motławy. Po przekopaniu Kanału Raduni potok uchodzi do niego przy obecnej ulicy Raduńskiej.
Dopływami Potoku Oruńskiego są Potoki: Szadulski, Kozacki i Kowalski.
W latach 1933-34 przy obecnej ulicy Żuławskiej nr 86, 90 i 92 odkryto trzy łodzie pochodzące z XI-XII wieku, co wskazuje, że potok był wówczas żeglowny.
Podczas powodzi w 2001 roku woda spływająca ze wzgórz zamieniła spokojny potok w rwącą rzekę. Po tym dramatycznym wydarzeniu władze miasta zainteresowały się tym potokiem i w górnym biegu cieku wybudowano zbiorniki retencyjne: Augustowska, Świętokrzyska nr 1 i nr 2.
Źródła: Gedanopedia i Wikipedia

Łostowice:
Spoglądając na północ z miejsca ukrycia tego kesza widzimy zabudowania byłej wsi Łostowice (kaszub. Łostòwicé, niem. Schönfeld) , włączonej w granice administracyjne Gdańska w 1973 roku, a także tył kościoła p.w. Św. Judy Tadeusza Apostoła. Na południu, w oddali, rosną nowe osiedla mieszkaniowe dzielnicy Gdańsk Południe.
Skrytka:
[PL] Mikro magnetyk ukryty nad przepływającym potokiem.
[EN] Micro magnetic hidden above the stream.