Kościół wybudowany na pocz. XIV wieku. Poświęcony w 1356 r. przez biskupa Jana z Kamienia Pomorskiego. W ścianie wieży, przy wejściu, został wmurowany pęknięty młyński kamień, zachowany do dziś. Wyższe partie ścian wieży powstały w późniejszym okresie. Nawę przebudowano w roku 1613. Z pierwotnej budowli zachowały się fragmenty murów. W kościele zachowano bogate wyposażenie wykonane w XVII wieku, w tym barokowy ołtarz z 1614 roku, ławy oraz empora chóru sponsorów, ambona z końca XVIII wieku. W podłodze przy ołtarzu znajduje się płyta nagrobna rodziny Winterfeldt. W końcu XIX wieku od strony wschodniej dobudowano dużą lożę kolektorską w stylu neogotyckim. Dzwony kościoła pochodzą z 1898 roku. Prospekt organowy wykonano w 1907 roku.
W kruchcie kościoła umieszczono płytę nagrobną Damiana Winterfeldta i Zofii Krummels oraz płytę fundacyjną. Obok nich w 2001 roku zawisły trzy tablice dębowe, odnalezione w 1996. Przeleżały one od II wojny światowej na strychu kościelnej wieży. Pierwsza z nich upamiętnia 6 mieszkańców parafii, którzy zginęli w wojnach napoleońskich. Druga upamiętnia poległych mieszkańców parafii w wojnach z Austrią i Francją. Trzecia z dębowych tablic upamiętnia poległych mieszkańców parafii w I wojnie światowej.
Krypta rodziny Winterfeldt skrywa prawdopodobnie m.in. szczątki Borharda von Winterfeldta, ściętego w 1485 r. w Sławnie pod bramą słupską za rabunek. Opowiadano, że głową rycerza mieszczanie grali w piłkę. Za karę pomorski książę Bogusław X, którego rycerz był lennikiem, nakazał im surową pokutę, m.in. pielgrzymkę do Rzymu i na górę dusz pokutnych, czyli na smołdziński Rowokół, oraz odprawianie mszy za Borharda co rok aż do końca świata.
Pierwszym proboszczem w Zimowisku był Nikolaus Rutnick. W 1518 r. Pastor z Zimowiska Jakob Knade jako pierwszy kaznodzieja protestancki w Niemczech zawarł związek małżeński. W kościele tym został m.in. ochrzczony, urodzony w Bydlinie, Dawid Ruhnken.
Gdyby kościół był zamknięty, możesz skorzystać z wirtualnego spaceru.