Wheel of the Year - Koło Roku
Koło Roku jest rocznym cyklem świąt, zwanych sabatami, celebrowanych przez wielu współczesnych pogan. Składa się z czterech lub ośmiu świąt, w zależności od odłamu. Cztery sabaty wspólne dla wszystkich grup to dni „w pół drogi” między przesileniami i równonocami (zwie się je „Wielkimi Sabatami”), zaś ich korzenie leżą w festiwalach organizowanych przez Celtów oraz inne ludy Europy. Cztery pozostałe „Mniejsze Sabaty” przypadają na przesilenia i równonoce.
Święta obchodzone przez różne odłamy współczesnego pogaństwa mogą się znacznie różnić z nazwy i daty. Obserwacja cykl pór roku jest ważne dla wielu osób, zarówno dawnych jak i współczesnych, a wiele współczesnych festiwali pogańskie są w różnym stopniu oparte na tradycjach ludowych.
[Wikipedia]

Uwagi odnośnie serii
Seria Wheel of the Year jest tworzona przez grupę osób w składzie: Svarträv, Zbysio, Sowa7 oraz Balladyna. Seria ta ma na celu tylko i wyłącznie przybliżenie innym osobom elementów zapomnianych dziś kultur przedchrześcijańskiej Europy w kontekście dość świeżego nurtu jakim jest współczesne neopogaństwo próbujące je odtwarzać. Historia przedstawiona przez nas w serii jest fikcją literacką. "Rytuał przejścia" przez nas przedstawiony nie jest faktycznym rytuałem i z prawdziwymi niewiele ma wspólnego.
Yule
Yule (Jul) – święto zimowe, kojarzone z przesileniem zimowym, obchodzone w północnej Europie od czasów starożytnych. Po przyjęciu chrześcijaństwa, święto znane było pod nazwą „Boże Narodzenie”, stanowiąc połączenie tradycji i symboliki Jul z nałożoną na całość historią narodzin Jezusa z Nazaretu. Tradycje Jul obejmują przystrajanie jodły, kładzenie w palenisku odpowiednio przygotowanej kłody drewna, wieszanie w domostwach jemioły i ostrokrzewu, dawanie prezentów oraz ogólnie rozumiane świętowanie.
W czasach przedchrześcijańskich germańskie plemiona pogańskie świętowały Jul od późnego grudnia do wczesnego stycznia, ustalając datę według kalendarza księżycowego. Podczas procesu chrystianizacji, po przyjęciu kalendarza juliańskiego czas rozpoczęcia święta Jul ustalono na 25 grudnia, by odpowiadało ono świętu obchodzonemu przez chrześcijan, zwanemu Bożym Narodzeniem. Z tych powodów, terminy „Jul” i „Boże Narodzenie” często używane są zamiennie, szczególnie w kolędach.
W Danii, Norwegii i Szwecji, na określenie święta używa się powszechnie słowa jul, również w środowiskach chrześcijańskich. W niektórych kulturach kulminacyjnym punktem obchodu świąt jest dzień 24 grudnia – wtedy to dzieci otrzymują prezenty, przynoszone przez postać przypominającą Świętego Mikołaja, który w Danii nosi nazwę „julemanden”, w Norwegii „julenissen”, a w Szwecji „jultomten”.
W Finlandii święto nazywa się „joulu”, w Estonii „jõulud”, a w Islandii i na Wyspach Owczych „jól”.
Jul jest wydarzeniem ważnym dla germańskich neopogan. Wyznawcy religii Wicca i szereg środowisk świeckich obchodzą święto jako dzień przesilenia zimowego, przypadającego na półkuli północnej 21 lub 22 grudnia, a na półkuli południowej – 20 lub 21 czerwca.
Wiele symboli i motywów utożsamianych ze współcześnie obchodzonym Bożym Narodzeniem wywodzi się z tradycyjnych pogańskich obrządków północnoeuropejskiego święta Jul. Palenie tradycyjnej kłody drewna, strojenie choinki, serwowanie szynki, wieszanie gałęzi ostrokrzewu, jemioły itd. to uwarunkowane historycznie praktyki wywodzące się od Jul. Po rozpoczęciu procesu chrystianizacji plemion germańskich misjonarze uznali, że rozpowszechnianie wiary będzie łatwiejsze, gdy poddane zostaną reinterpretacji tradycyjne pogańskie obrzędy, takie jak Jul, oraz gdy pozostawi się te obrzędy w większości niezmienione. O wiele trudniejsza byłaby konfrontacja nowych wierzeń z istniejącymi i wyplenianie dotychczasowych zwyczajów. Skandynawska tradycja zabijania w czasie Bożego Narodzenia knura, która w wersji współczesnej przeistoczyła się w podawanie na stół świątecznej szynki, wydaje się tego istotnym dowodem. Tradycja najprawdopodobniej wyrosła ze zwyczaju składania w ofierze bogu Freyrowi podczas święta Jul knura. Halloween, czy część zwyczajów wielkanocnych, również zostały włączone do współczesnego repertuaru zwyczajów jako pochodne świąt pogan północnej Europy.
[Wikipedia]
Rytuał przejścia – cz. 2
Młody adept znów był spóźniony a w oddali było słychać pieśń rozpoczynającą kolejne święto:
Pieśń
Mroźny wiatr zacinał wciskając kolejne garście śniegu wprost pod kaptur adepta. Ten jednak niestrudzenie parł ku odległemu źródłu światła w nadziei na możliwość ogrzania się przy ognisku i ciepłą świąteczną strawę. Drzwi otworzył mu wyraźnie zniesmaczony jego spóźnialstwem arcykapłan.
-I gdzie ty się znowu szwendałeś?! – zapytał groźnym tonem
Adept próbując obrać minę największego niewiniątka odparł tylko – Samochód mi zamarzł – po czym spuścił głowę by nie patrzeć na wyraźnie czerwoną już twarz arcykapłana.
-No dobrze już, wejdź, prezenty czekają – odparł wyraźnie łagodniejszym tonem arcykapłan uchylając szerzej drzwi.
Młody adept wszedł do leśnej chaty dochodząc do wniosku, że twarz arcykapłana zaczerwieniła nie złość a ciepłe korzenne wino, którego przyjemny zapach unosił się w powietrzu.
...
Następnego ranka (choć wcale nie jest pewne czy był to ranek następny, czy też któryś już z rzędu) młody adept naciągając mocno czapkę wyszedł z chaty i ruszył przez biały puch w kierunku zostawionego przy lesie samochodu. Pod nosem podśpiewywał cicho piosenkę a na plecach niósł ogromny wór. Najważniejszy jednak prezent miał w kieszeni – była to druga część magicznej pieczęci. Uśmiechnięty sięgnął do niej by raz jeszcze obejrzeć jej piękny wzór...
...a pieczęci już nie było!
Aby odnaleźć zaginiony fragment pieczęci musisz podsumować:
A - Ile kruków dostał w prezencie młody adept?
B - Ilu szamanów ma obecnie na wykarmieniu nasz bohater?
C - Iloma laskami może się on podpierać w przypadku nawracających bóli kręgosłupa?
D - Iloma pieniężnymi zaklęciami może nasz bohater wspomóc swój domowy budżet?
E - Ile Ksiąg Cieni zaopatrza naszego bohatera w tajemną wiedzę?
F - Ile kwitnących kwiatów będzie musiał nasz bohater wstawić do wazonów?
Pieczęć ukryła się w urokliwym leśnym zakątku na współrzędnych:
N 49° 55.(10*D + E - F) E 19° 51.(10*B + 10*C - 4*A + 1)
