Waarom spysolie. Ik kwam toevallig aan een object waarvan ik dacht daar kan ik wel een cache van maken. Maar ja, geen cache zonder wat achtergrondverhaal. Spijsolie, wat weet ik daar nu van?
Op bezoek bij mijn ouders hadden we het er over. En toen kwam er een verhaal naar voren over spijsolie tijdens de 2e wereldoorlog wat ik graag wil delen. Geen verhaal van verzet, geen heldenverhaal. Maar gewoon een anekdote over hoe men in de oorlog op zijn hoede moest zijn. Tijdens de 2e wereldoorlog mocht er van de Duitse bezetters geen olie vervaardigd worden. Olie kon uit allerlei gewassen geperst worden met behulp van een zogenaamde oliepers.
Mijn moeder was nog een kind tijdens de 2e wereldoorlog. Ze woonde in een boerderij in een klein dorp in de Peel. Ze waren behoorlijk zelfvoorzienend. Ze maakten dus ook hun eigen spijsolie, ze waren in het bezit van een oliepers.
Hoe klein het dorp ook was, regelmatig patrouilleerden er Duitse soldaten door de straten. Daarnaast wist je nooit zeker wie van de dorpsgenoten nu eigenlijk wel te vertrouwen was. Het vervaardigen van olie met een oliepers maakte erg veel geluid. En aangezien het verboden was moest dit in het geheim gebeuren. Mijn moeder vertelde me dat als haar vader met de pers aan de slag ging, alle kinderen (en dat waren er nogal wat) werden dan naar buiten gestuurd en moesten verplicht om de boerderij gaan spelen en daarbij vooral veel herrie maken. Ze moesten het geluid van de machine daarmee overstemmen. Gelukkig zijn ze nooit opgemerkt en hebben ze dus ook tijdens de oorlog eigenlijk altijd gebruik kunnen maken van de spijsolie.