Pomnik Janusza Groszkowskiego ustawiony przed wejściem do Instytutu Tele-Radiotechnicznego przy ul. Ratuszowej 11 na Nowej Pradze w Dzielnicy Praga Północ.
Groszkowski Janusz (1898-1984), elektronik i radioelektronik. Profesor Politechniki Warszawskiej (od 1929). Od 1933 członek tajnego komitetu przy Ministerstwie Spraw Wojskowych zbierającego informacje o pracach nad napędem rakietowym w Niemczech i in. krajach.
W czasie II wojny światowej przebywał początkowo we Lwowie, od 1941 w Warszawie. Za zgodą Delegatury Rządu na Kraj czynny oficjalnie jako profesor, współpracował z ZWZ-AK. 1944 brał udział w konspiracyjnych badaniach rakiety V-2 (V-pociski), za co 1974 otrzymał Order Virtuti Militari. Od 1952 członek, 1962-1971 prezes PAN. 1971-1976 przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu, 1972-1975 wiceprzewodniczący Rady Państwa, 1972-1976 poseł na sejm - zrezygnował ze wszystkich tych funkcji, protestując przeciw polityce władz PRL. Autor prac z zakresu wytwarzania i stabilizacji drgań elektrycznych nieliniowych (tzw. wzór Groszkowskiego). Skonstruował pierwszy magnetron z katodą tlenkową stanowiący podstawę współczesnych radarów. Opracował metodę pomiaru skrajnie niskich temperatur (tzw. głowica Groszkowskiego). Autor wielu publikacji, m.in. monografii: Zmiany częstotliwości a zawartość harmonicznych w układach oscylacyjnych (1932), Generacja i stabilizacja częstotliwości (1947), Technika wysokiej próżni (1972).
Pomnik odsłonięto 21 marca 1988 roku, w 90. rocznicę urodzin uczonego. Składa się z popiersia z brązu wykonanego w 1987 roku oraz granitowego cokołu. Autorem popiersia jest Janusz Pastwa, profesor Akademii Sztuk Pięknych, zaś cokołu Dariusz Kowalski.