Bankjes staan er op heel veel plekken in onze gemeente Haren, in het centrum, langs de rand van het dorp, in de natuur en tussen de huizen. Houten bankjes, stenen bankjes, kunststoffen bankjes, oude bankjes, nieuwere bankjes, mooie bankjes en ook hier en daar een lelijk bankje. En af en toe fiets ik langs en zie ik er iemand op zitten, alleen of met z’n tweeën, soms met een hond, een fiets, een thermosfles en broodjes. Ooit zag ik zelfs een meisje met aan een lang touw een paard, zittend op een bankje, het meisje dan…
Als die bankjes toch eens zouden kunnen praten, welke verhalen zouden ze vertellen? Van eerste zoenen, dikke tranen, gemorstte koffie of verhitte discussies? Zouden ze vertellen over de intense gesprekken, brabbelende peuters, kille stiltes, zweetdruppels na een lange fietstocht of die keer dat de ambulance erbij moest komen?
Als dit bankje toch eens zou kunnen praten… Wat zou het me dan over jou bezoek vertellen?