fot. P.Leciejewski
Łęg Naroczycki znajduje się pomiędzy wschodnią rubieżą Wzgórz Dalkowskich a Odrą. Stanowi lewobrzeżny obszar zalewowy pomiędzy miejscowością Ciechłowice a Chobienią i jest objęty różnymi formami ochrony przyrody. Gmina Rudna w 1999r. ustanowiła tutaj na obszarze 186,97 ha użytek ekologiczny o nazwie „Łęg Naroczycki”. Inną formą ochrony jest ujęcie tego łęgu w obszar Natury 2000 PLB020008 z dyrektywy ptasiej oraz PLH020018 z dyrektywy siedliskowej o nazwach ŁĘGI ODRZAŃSKIE. Ponadto jego ochrona wynika z zaprzestania przez nadleśnictwo gospodarczego użytkowania drzewostanów w południowej części łęgu nieznajdujących się w granicy użytku ekologicznego ustalonych jako lasy reprezentacyjne.
Chęć chronienia tego terenu wynika z bogactwa gatunków fauny i flory oraz z cennymi zespołami roślinno-zwierzęcymi związanymi z glebami aluwialnymi. Gleby te zaś powstały na skutek corocznych wylewów wiosennych wód roztopowych spływających Odrą z gór Sudetów oraz wylewów letnich po intensywnych opadach w jej zlewni.
Około 50% powierzchni użytku zajmują zbiorowiska łąkowo bagienne, ok. 35% powierzchni przypada na zbiorowiska krzewiaste oraz ok. 15% powierzchni użytku pokrywają lasy.
Do najważniejszych łąkowo-bagiennych zespołów roślinnych należą:
- łąka wyczyńcowa
- zespół mozgi trzcinowej
- zespół turzycy zaostrzonej
- zespół turzycy bagiennej
- zespół manny mielec
- szuwar trzcinowy
Dla Łęgu Naroczyckiego charakterystycznym zespołem roślinnym złożonym z krzewów i drzew jest Łęg wierzbowy (91E0-1), który związany jest z dolinami największych rzek niżowych. Występuje głównie w dolinie Odry. Drzewostan tworzą wierzby biała Salis alba i krucha Salix fragilis, a w runie dominują gatunki szuwarowe oraz nitrofilne byliny. W ostatnich latach wierzby stały się obiektem intensywnego wycinania przez bobry ze względu na wzrost ich liczebności. Drugim zespołem roślinnym na Łęgu Naroczyckim (na południe od użytku ekologicznego) są drzewostany topolowe, które są tworem sztucznym i powstały poprzez nasadzenia drzew w celu stworzenia plantacji topolowych. W chwili obecnej (2015r.) grunt będący w zarządzie Nadleśnictwa Lubin jest również wyłączony z gospodarki, a drzewostany są kształtowane poprzez siły natury (sukcesję wtórną). Ta forma ochronny zwana jest „lasami reprezentatywnymi”. W tym przypadku drzewostany są pozostawione do naturalnego rozkładu drzew, co pozwala na zachowanie materii organicznej w ilościach podobnych do lasów naturalnych. Ma to na celu zastąpienie topolowych lasów gospodarczych przez gatunki drzew i krzewów właściwych dla łęgów naturalnych.
Innym zespołem roślinnym zarówno tu popularnym jak i na łęgu chobieńskim (na północ od Chobieni) są łęgowe lasy dębowo-wiązowo-jesionowe (91F0). Siedlisko to obejmuje wilgotne lasy dębowo-wiązowo-jesionowe, które wykształcają się na podłożu bardzo żyznym, na glebach lessowych oraz madach. Występują w dolinach dużych rzek, w miejscach nieregularnie zalewanych przez wody rzeczne lub przez powierzchniowy spływ wód. W drzewostanie występuje jesion wyniosły Fraxinus excelsior, wiąz pospolity Ulmus minor, dąb szypułkowy Quercus robur, olsza czarna Alnus glutinosa, wiąz szypułkowy Ulmus laevis oraz wiąz górski Ulmus glabra. Warstwa krzewów jest dobrze rozwinięta, spotkać tu można jeżynę popielicę Rubus caesitus, kalinę koralową Viburnum opulus czy dereń świdwę Cornus sanguinea. W runie dominują geofity. Rośnie tu m.in. ziarnopłon wiosenny Ficaria verna – gatunek charakterystyczny dla tego typu łęgów, złoć żółta Gagea lutea i piżmaczek wiosenny Adoxa moschatellina.
Swoistymi symbolami dla tych terenów są dzikie grusze Pyrus communis i klony polne Acer campestre. Tutaj należy wspomnieć o rosnącej w południowo-wschodniej części użytku ogromnej gruszy pospolitej o obwodzie 260 cm. Okaz ten jest jednym z najstarszych okazów tego gatunku rosnących w Polsce (por. Pacyniak 1992), a biorąc pod uwagę fakt, że jest to egzemplarz o wyjątkowej zdrowotności, jednopniowy i bez guzowatych zgrubień na korze, należy uznać go za najcenniejszy w kraju.
Żródło:
1. Rudna. Ilustrowana monografia gminy. 2010 rok, Lubin. ISBN 83-86665-10-6
2. http://www.rudna.pl/index.php/rolnictwo-i-przyroda/przyroda/48-naroczycki-g.html
ZADANIE DO WYKONANIA
Aby odnaleźć miejsce ukrycia kesza należy zapoznać się z tekstem na tablicy informacyjnej stojącej przy drodze prowadzącej do łęgu i odpowiedzieć na kilka pytań. Dobre odpowiedzi wskażą współrzędne ukrycia skarbu.
A – powierzchnia użytku ekologicznego (zaokrąglona w górę do pełnych hektarów)
B- ilość stwierdzonych na użytku ekologicznym siedlisk przyrodniczych ważnych dla zachowania dziedzictwa Europy
C- ilość liter w drugim wyrazie nazwy użytku ekologicznego
Miejsce ukrycia kesza
N 51° 30.(590 + A) E 016° 27.(394 + B + C)