Kościół pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego jest najciekawszym przykładem architektury sakralnej w Rakszawie. Usytuowana na niewielkim wzniesieniu budowla góruje nad otoczeniem wysoką wieżą. Jest to świątynia orientowana zbudowana w stylu neoromańskim, na planie krzyża łacińskiego. W pierwotnej wersji była to ceglana budowla kryta gontem z metalową sygnaturką. Najstarszą częścią murów jest prezbiterium i nawa z kaplicami: od południa Świętego Maksymiliana (dawny babiniec); od północy kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej z zakrystią (kaplica i zakrystia połączone były arkadowym przejściem). Kaplice otwierają się do nawy półkolistymi arkadami. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, połączone z nawą półkolistym, sfrazowanym łukiem tęczowym. Wewnętrzna artykulacja ścian jest powtórzeniem zewnętrznej, podzielonej pilastrami wspierającymi profilowany gzyms. Wnętrze oświetla osiem okien: sześć w nawie, dwa w prezbiterium. Sklepienie kolebkowe obito deskami. Pola powstałe przez podzielenie wzdłuż i wszerz gurtami, w 1895 roku wypełniła polichromia pędzla Lenartowicza, z przedstawieniem Ośmiu Błogosławieństw Czterech Cnót Kardynalnych w nawie Trójcy Świętej- w prezbiterium. Posadzkę wyłożono kamiennymi płytami. Wystrój wnętrza stanowią - prócz osiemnastowiecznych świeczników kryształowych - cztery ołtarze: główny z obrazem samotnego Chrystusa na krzyżu, boczny po lewej stronie z obrazem Przemienienia Pańskiego, a po prawej stronie z obrazem św. Rocha. W ołtarzu kaplicy Matki Bożej umieszczony został wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej. Wszystkie malowane farbą olejną na płótnie, z tym, że podobrazie ostatniego stanowi deska, do której przyklejono płótno. Ponadto obraz ten był przesłaniany olejnym obrazem z przedstawieniem św. Rozalii.
opis zaczerpnięto z www.rakszawa.pl