De legendarische Hilda
Hilda had haar zwemdiploma B gehaald en wilde niets liever dan met de boot vanuit de haven van Enschede naar het pretpark in Hengelo varen. Eindelijk in de zomervakantie was het dan zo ver. Haar moeder had wat geld kunnen sparen en ze gingen er een mooi dagje uit mee maken. Hilda droomde van de attracties die ze alleen van de ansichtkaarten kende. En die boot, dat was het helemaal!
Helaas had moeder geen geld genoeg om twee bootkaartjes te halen en dus reisde Hilda alleen. Moeder zette haar aan boord en wisselde een paar woorden met de bootsman. Ze wees naar Hilda, het kleine meisje met het roze jurkje en de bloemetjes in haar haar. Hilda lachte van oor tot oor. Haar grootste wens ging nu eindelijk in vervulling. Haar dag kon niet meer stuk.
De boot verliet de kade en moeder sjeesde op haar fiets naar Hengelo in de hoop dat ze daar eerder zou zijn dan de boot. Toen moeder aankwam bij de aanlegsteiger was de motor van de boot al weer afgekoeld. Hilda was nergens te bekennen. Wat zo een feestelijke dag moest zijn werd de grootste nachtmerrie. Moeder gilde haar longen uit haar lijf. Maar dat hielp niets. Geen enkel spoor van het jonge meisje. Kleine Hilda is nooit teruggevonden.