Bohaterzy Monte Cassino
Skrytka w pobliżu pomnika Bohaterów Monte Cassino, w sąsiedztwie kościoła kapucynów na Poczekajce. O postawienie pomnika starali się kombatanci i środowiska podtrzymujące pamięć o żołnierzach, którzy walczyli podczas II wojny światowej. Decyzja o budowie pomnika zapadła w ubiegłym roku. Jego odsłonięcie przypadło 18 maja w 71. rocznicę bitwy. Pomnik to replika orła z polskiego cmentarza na Monte Cassino wraz z pamiątkową tablicą.
Czy widzisz te gruzy na szczycie? Tam wróg twój się ukrył jak szczur. Musicie, musicie, musicie za kark wziąć i strącić go z chmur. I poszli szaleni zażarci, i poszli zabijać i mścić, i poszli jak zawsze uparci, jak zawsze za honor się bić.
Czerwone maki na Monte Cassino, zamiast rosy piły polską krew. Po tych makach szedł żołnierz i ginął, lecz od śmierci silniejszy był gniew. Przejdą lata i wieki przeminą. Pozostaną ślady dawnych dni i wszystkie maki na Monte Cassino, czerwieńsze będą, bo z polskiej wzrosną krwi.
Bitwa o Monte Cassino (zwana także bitwą o Rzym) – w rzeczywistości cztery bitwy stoczone przez wojska alianckie z Niemcami, które miały miejsce w 1944 roku w rejonie klasztoru na Monte Cassino. Bitwa ta uznawana jest za jedną z najbardziej zaciętych (obok walk pod Stalingradem, na Łuku Kurskim, lądowania w Normandii i powstania warszawskiego) w czasie II wojny światowej. Brytyjski historyk Matthew Parker napisał: Bitwa o Cassino – największa lądowa bitwa w Europie – była najcięższą i najkrwawszą z walk zachodnich aliantów z niemieckim Wehrmachtem na wszystkich frontach drugiej wojny światowej. Po stronie niemieckiej wielu porównywało ją niepochlebnie ze Stalingradem. Po udanych lądowaniach aliantów w Kalabrii, Tarencie i Salerno na początku września 1943 roku, i po kapitulacji Włoch w tym samym miesiącu, siły niemieckie zaczęły się powoli wycofywać w kierunku północnym. Sprawnie dowodzone wojska niemieckie, opierając się na dwóch improwizowanych liniach obrony, prowadziły działania opóźniające ofensywę aliancką, przygotowując w tym czasie Linię Gustawa – silnie ufortyfikowany i trudny do zdobycia pas umocnień obronnych przebiegający w najwęższym miejscu Półwyspu Apenińskiego. Feldmarszałek Luftwaffe Albert Kesselring, któremu 6 listopada 1943 roku powierzono dowodzenie wszystkimi siłami niemieckimi we Włoszech, obiecał Hitlerowi utrzymanie tej linii przez przynajmniej sześć miesięcy.
źródło: wikipedia.org
Heroes of Monte Cassino
Can you see ruins there, on the top? Your enemy's there hiding like a rat. You must, you must, you must grab his neck and push him down from the clouds. And they wen,t mad, fierce and they went to kill and avenge, and they went stubborn like always. Like always fight for honor
Red poppies on Monte Cassino drank polish blood instead of dew. A soldier tread over them and died, but anger was stronger than death, years and centuries will pass and only vestiges of the past will remain and all red poppies on Monte Cassino will be more red becouse they'll grow on polish blood
The Battle of Monte Cassino (also known as the Battle for Rome and the Battle for Cassino) was a costly series of four assaults by the Allies against the Winter Line in Italy held by Axis forces during the Italian Campaign of World War II. The intention was a breakthrough to Rome. At the beginning of 1944, the western half of the Winter Line was being anchored by Germans holding the Rapido, Liri, and Garigliano valleys and some of the surrounding peaks and ridges. Together, these features formed the Gustav Line. Monte Cassino, a historic hilltop abbey founded in AD 529 by Benedict of Nursia, dominated the nearby town of Cassino and the entrances to the Liri and Rapido valleys. Lying in a protected historic zone, it had been left unoccupied by the Germans. They had, however, manned some positions set into the steep slopes below the abbey's walls. Eighth Army units advanced up the Liri valley and Fifth Army up the coast to the Hitler defensive line (renamed the Senger Line at Hitler's insistence to minimise the significance if it was penetrated). An immediate follow-up assault failed and Eighth Army then decided to take some time to reorganize. Getting 20,000 vehicles and 2,000 tanks through the broken Gustav Line was a major job taking several days. The next assault on the line commenced on 23 May with Polish II Corps attacking Piedimonte San Germano (defended by the redoubtable 1st Parachute Division) on the right and 1st Canadian Infantry Division (fresh from Eighth Army reserve) in the centre. On 24 May, the Canadians had breached the line, and 5th Canadian (Armoured) Division poured through the gap. On 25 May the Poles took Piedimonte, and the line collapsed. The way was clear for the advance northwards on Rome and beyond.
