UWAGA: Spisz kod z logbooka - może być potrzebny później.
Płanetnik (inne nazwy: chmurnik, obłocznik) – postać z wierzeń słowiańskich, pasterz chmur, demoniczna lub półdemoniczna istota uosabiająca zjawiska atmosferyczne. Wierzono, że płanetnicy kierują chmurami, wiatrem, deszczem, zsyłają burzę i grad. Nazwa "płanetnik" pochodzi od łacińskiego słowa planeta i jest stosunkowo młoda, w przeciwieństwie do prawdopodobnie oryginalnych form "chmurnik" i "obłocznik". Na południowej Słowiańszczyźnie w wyniku nałożenia się funkcji doszło do utożsamienia płanetników (zwanych tam zduhaczami) ze żmijami.
Najczęściej wyobrażany jest jako wysoki, stary mężczyzna o groźnym lub niezdarnym wyglądzie: długie, nieproporcjonalnie wyciągnięte kończyny, ogorzała lub prawie czarna twarz, zapadnięte oczy, szeroki nos i usta. Nosi prostą, tradycyjną odzież z białego lnu (koszula i spodnie), czasem z elementami pokrytymi śniegiem lub lodem, a na głowie szeroki słomkowy kapelusz z rondem chroniącym przed słońcem i burzą. Często pojawia się na tle burzowych chmur, z których czerpie wodę tęczą lub prowadzi je na linach.
Płanetnikami zostawały dusze zmarłych nagłą śmiercią i samobójców (głównie wisielców i topielców). Wyobrażano ich sobie jako wysokich starców w szerokich kapeluszach bądź jako małe stworki.
W zależności od okoliczności, płanetnicy mogli być przychylni lub wrodzy ludziom. Przychylność płanetników można było zdobyć rzucając mąkę na wiatr lub do ognia. Przychylni płanetnicy zstępowali na ziemię i ostrzegali ludzi przed burzą oraz chronili przed suszą.
Płanetnikami byli również wybrani mężczyźni, obdarzeni mocą kontrolowania pogody. Tuż przed burzą byli oni wciągani przez niebo (względnie przez tęczę) i toczyli w powietrzu walkę ze smokami powietrznymi symbolizującymi chmury burzowe i gradowe, względnie wychodzili na pole i odganiali burzę magicznymi zaklęciami.
Mianem płanetników określano także ludzi przepowiadających pogodę.
UWAGA: Spisz kod z logbooka - może być potrzebny później.